ภายในห้องอบอวลด้วยไอน้ำ
หลินเซียวยังคงจับข้อมือของซูซินเยว่ไว้ นางขัดขืนเบาๆ “ท่านหลิน… ท่านอย่าทำเช่นนี้เลย…”
หลินเซียวปล่อยมือ เอ่ยเสียงต่ำ “ซินเยว่ เมื่อครู่ข้ามึนงงไปชั่วขณะ เจ้าอย่าถือโทษ”
“ไม่ถือโทษ…” ซูซินเยว่ตอบเสียงแผ่วเบา
เงียบไปครู่หนึ่ง หลินเซียวก็เอ่ยขึ้นมาว่า “ซินเยว่ เจ้าเป็นหญิงสาวที่ดี อันที่จริงท่านหลินชื่นชอบเจ้ามาก มิใช่ความรักที่ผู้อาวุโสมีต่อผู้น้อย แต่เป็นความรักใคร่ที่บุรุษมีต่อสตรี”
มือของซูซินเยว่สั่นสะท้าน ผ้าตกลงไปในน้ำ
นางตัวแข็งอยู่กับที่ สมองว่างเปล่า
หลินเซียวหันหลังให้นาง น้ำเสียงสงบนิ่ง “กระดูกเก่าๆ อย่างข้า ไม่รู้จะทนไปได้อีกกี่ปี จึงมีอะไรก็พูดออกไปตรงๆ แต่เจ้าไม่ต้องตื่นตระหนก ข้าจะไม่บังคับเจ้า และจะไม่ข่มเหงเจ้า”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง “พูดจบแล้ว เจ้าออกไปเถิด”
ซูซินเยว่ยืนเหม่ออยู่นาน ก่อนจะหันหลังผลักประตูออกไป
ห้องด้านนอก ซ่างกวนเฟยเยี่ยนรีบเข้ามาหา “พี่ซู เจ้าไม่เป็นอะไรนะ?”
“ไม่… ไม่เป็นอะไร…” ซูซินเยว่มีสีหน้าเลื่อนลอย ส่ายศีรษะ
คืนนี้ ห้องหลักและห้องด้านข้างต่างเปลี่ยนเป็นผ้าปูที่นอนเนื้อแพรแซมไหมใหม่
จากการยืนกรานของซูซินเยว่ หลินเซียวจึงย้ายจากห้องด้านข้างกลับมาที่ห้องหลัก ส่วนสามพี่น้องก็เบียดกันอยู่บนเตียงดินของห้องด้านข้าง
เตียงดินแม้จะเล็ก แต่ผ้าปูที่นอนนุ่มอุ่น ก็ไม่หนาวเกินไป
ทว่าซูซินเยว่กลับพลิกตัวไปมาจนนอนไม่หลับ
คำพูดของหลินเซียวดังก้องในหูซ้ำไปมา จิตใจยุ่งเหยิงดั่งปมเชือก
เช้าวันที่สอง หลินเซียวตื่นขึ้นท่ามกลางเสียงเตือนของระบบ
[ขอแสดงความยินดีกับผู้ครอบครอง ค่าความใกล้ชิดคู่ครอง +20]
[หยางหว่านฉิง: +5]
[ซูซินเยว่: +5]
[ซ่างกวนเฟยเยี่ยน: +10]
[รางวัลคำศัพท์สีน้ำเงิน: ฟันเหล็กปากทอง]
[ผลลัพธ์: ฟันค่อยๆ หลุดและงอกใหม่ ฟันที่งอกใหม่แข็งแรง พร้อมผลเสริมลมหายใจหอมสะอาด]
หลินเซียวยิ้มออกมา
ฟันเก่าชุดนี้ของเขาควรเปลี่ยนไปนานแล้ว
ลุกขึ้นล้างหน้าแปรงฟัน ส่องกระจกดู ก็เห็นฟันหลายซี่ที่เริ่มโยกอยู่จริง
เขาเอื้อมมือบิดเบาๆ ฟันหน้าซี่หนึ่งก็หลุดออกมาจริงๆ ไม่เจ็บไม่คัน
มองดูเหงือกอีกครั้ง ก็เห็นปลายฟันใหม่ที่งอกขึ้นมาเล็กน้อย