เซี่ยเหมยสีหน้าไม่สู้ดีนัก
"ได้ ฉันยอมตามใจเธอ"
"แต่หลังจากเรื่องนี้จบลง เราสองคนก็เป็นอันขาดกัน"
"เธออย่าได้พูดจาเพ้อเจ้อไปทั่ว ถ้าเธอกล้าพูดอะไรออกไป อย่าหาว่าฉันไม่ไว้หน้า"
ชะตาชีวิตของน้องสาวต่างแม่คนนั้นช่างดีจริงๆ ตั้งแต่เด็กก็ได้รับการทะนุถนอมจากครอบครัวมาโดยตลอด บัดนี้ตกสู่สภาพเช่นนี้แล้ว ยังมีผู้ชายกล้าเสี่ยงกับอนาคตตัวเองเพื่อจะแต่งงานกับนาง
ถึงแม้โจวเหย่จะมาจากบ้านนอก แต่คุณสมบัติทุกด้านก็ไม่ด้อยไปกว่าใคร ในวัยเพียงเท่านี้ก็ไต่เต้าขึ้นถึงตำแหน่งผู้บัญชาการกองพันได้ จะเป็นคนธรรมดาสามัญได้อย่างไร
ช่างเสียดายนักที่เซี่ยเถาได้ดี
ชาติก่อนก็เป็นเช่นนี้ ตระกูลเดียวกัน นามสกุลเดียวกัน เป็นพี่น้องร่วมสายเลือดเดียวกัน เซี่ยเถาแต่งงานกับโจวหวย ลูกชายของผู้บังคับบัญชา กลายเป็นภรรยานายทหาร มีลูกมีหลานครบหน้าครบตาตามที่นางชายาได้รับความรักจากสามี
สุดท้ายยังได้เป็นภรรยาผู้บังคับบัญชาสูงสุดของกองทัพบก ได้รับความสุขตลอดชีวิต
แม้ยามแก่เฒ่า ก็ยังดูแลรักษาตัวให้ดูอ่อนเยาว์ราวกับคนหนุ่มสาว
ส่วนนาง พ่อแท้ๆ ไม่รัก แม่เลี้ยงก็ใจร้าย เซี่ยเถาน้องสาวต่างแม่ก็คอยกลั่นแกล้ง ดูถูก เห็นแก่ตัว วางแผนร้ายใส่ร้ายนางตลอดมา
ทำให้นางต้องหลงผิดตามคนสารเลวเพราะรักเพียงเล็กน้อย สุดท้ายก็ถูกคนสารเลวนั้นหลอกพาไปในป่าลึก ตลอดชีวิตให้กำเนิดลูกหลายสิบคน วัยยังไม่แก่ก็ถูกบั่นทอนให้กลายเป็นหญิงแก่
ต่อมานางไม่ยอมจำนน ใช้ทุกวิถีทาง เอายาพิษฆ่าหนูหนึ่งห่อ ฆ่าคนทั้งครอบครัวของคนสารเลวนั้น แล้วหนีออกจากป่าลึกมาได้
แต่หลังจากหนีออกมาได้ ก็ถึงยุคปฏิรูปเปิดประเทศแล้ว นางบังเอิญเห็นหนังสือพิมพ์ลงข่าวสัมภาษณ์ภรรยาผู้บังคับบัญชาสูงสุดของกองทัพบก