หลังจากแผนยุแยงให้แตกคอกันสำเร็จ ทางเซี่ยเถาก็ได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขอยู่พักหนึ่ง ทุกวันเธอนอนพักฟื้นหลังคลอดอยู่บนเตียง อ่านตำราแพทย์ที่คุณตาทิ้งไว้ และให้นมลูกน้อยทั้งสองคน
ตำราเหล่านั้นหนาและมีอยู่มากมายเหลือเกิน เธอใช้เวลาศึกษากว่าครึ่งเดือน ถึงพอจะเข้าใจความรู้พื้นฐานด้านการแพทย์อยู่บ้าง
เธอยังเรียนรู้วิธีจับชีพจรให้ตัวเองด้วย บางครั้งก็จับได้ค่อนข้างแม่น แต่บางครั้งก็ไม่ค่อยแม่นนัก
พริบตาเดียวก็ใกล้จะพ้นช่วงอยู่ไฟแล้ว ส่วนเด็ก ๆ ก็ใกล้ครบเดือนเต็มที
ช่วงนี้เซี่ยเหมยยังคงไม่เลิกรา เธอไปหาหวงซิ่วอิงกับโจวเฟิงทุกวัน
เอาแต่พูดว่าเซี่ยเถามีของอยู่ในมือ แต่ไม่ยอมช่วยลูกชายของเธอ
ครั้งสองครั้งยังพอทน แต่พอเกิดขึ้นบ่อยเข้า โจวเฟิงกับหวงซิ่วอิงก็เริ่มรำคาญ ตอนนี้ทั้งคู่พยายามหลบหน้าไม่พบเธอแล้ว
เดิมทีเซี่ยเถาคิดว่าพ่อสามีอย่างโจวเฟิงจะมาคุยเรื่องนี้กับเธอเสียอีก ไม่นึกว่าจะรอแล้วรอเล่า ก็ยังไม่เห็นเขามาพูดอะไร
ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่ได้เลอะเลือนถึงขั้นนั้น
เธอจึงปัดเรื่องนี้ออกจากหัวทันที อีกไม่นานเด็กทั้งสองก็จะครบเดือนแล้ว และเธอเองก็จะพ้นช่วงอยู่ไฟ
เด็กทั้งสองโตขึ้นมากในช่วงครึ่งเดือนที่ผ่านมา ยิ่งโตยิ่งน่ารักน่าเอ็นดู แก้มยุ้ยดูนุ่มนิ่มจนใครเห็นก็อดเอ็นดูไม่ได้
แม้แต่โจวเฟิงที่ค่อนข้างให้ความสำคัญกับลูกชายมากกว่าลูกสาว พอเห็นอันอันก็ยังอดอุ้มอยู่หลายครั้งไม่ได้ ทั้งยังชมว่าหลานสาวคนโตหน้าตาดี
เรื่องงานครบเดือนของเด็ก หวงซิ่วอิงคิดว่าให้คนในครอบครัวมานั่งกินข้าวด้วยกันก็พอ
ในช่วงเวลาพิเศษก็ต้องปฏิบัติตัวเป็นพิเศษ ตอนนี้บ้านเมืองกำลังปั่นป่วน ไม่เหมาะจะจัดงานใหญ่โต