เซี่ยเถารู้สึกว่าโจวเหย่ไม่ได้เป็นคนเรียบง่ายอย่างที่เห็นบนพื้นผิว แต่เธอก็ไม่ได้ถามอะไรต่อ
ที่ไม่เรียบง่ายก็ดี เธอหวังให้โจวเหย่มีความสามารถ
ถ้าหาเจอคนที่หัวสมองเรียบง่าย ร่างกายกำยำจริง ๆ คงช่วยอะไรเธอไม่ได้ แถมยังอาจทำให้เธอกับลูกสองคนต้องมาลำบากด้วย
พูดตามตรง ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ๆ เธอคงอยู่กับคนแบบนี้ไปตลอดชีวิตไม่ไหว
ถึงแม้ตอนนี้เซี่ยเถาจะตกอับ แต่มาตรฐานแรกในการเลือกผู้ชายของเธอก็ยังไม่เปลี่ยน นั่นคือต้องทำให้เธอมีชีวิตที่ดีได้ อย่างน้อยก็ไม่ต้องให้เธอลำบาก
นี่ไม่ใช่เพื่อตัวเองเท่านั้น แต่เพื่อลูก ๆ ในอนาคตด้วย
เธอยอมรับว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงดีอะไร ทำไม่ได้ที่จะทนลำบากกับผู้ชาย ก็ทำไม่ได้ที่จะร่วมทุกข์ร่วมสุขกับผู้ชาย
แน่นอน ถึงแม้ในใจจะคิดแบบนี้ แต่ปากก็พูดแบบนั้นไม่ได้
ตามคำพูดของหลิวหยุนเจินแม่ของเธอ ต่อหน้าผู้ชายปากต้องหวานไว้หน่อย ควรง้อก็ง้อ นิสัยควรอ่อนก็ต้องอ่อน ยังไงการพูดดี ๆ ก็ไม่ต้องเสียเงิน
แต่ก็ไม่จำเป็นต้องยอมผู้ชายพวกนั้นไปเสียทั้งหมด ถึงเวลาควรแข็งก็ต้องแข็ง กันไม่ให้ใครคิดว่าเราเป็นคนที่หาเรื่องง่าย
ความทุกข์ในโลกนี้มีไม่น้อย คนที่ทุกข์อยู่ตลอด ก็จะมีทุกข์ที่กินไม่หมดไปทั้งชีวิต
ห้องที่โจวเหย่เปิดให้เซี่ยเถาที่โรงแรมรับรองเป็นห้องเดี่ยว ข้างในมีเตียงหนึ่งเตียง ของใช้ในชีวิตประจำวันมีครบทุกอย่าง มีกระติกน้ำร้อนด้วย ไว้ไปต้มน้ำร้อนดื่มได้