เธอกับแม่ของเธอเรียกว่าเป็นพวกสมคบคิดกันทำชั่ว ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้
แม่ของเธอหลิวหยุนเจินเป็นแม่เลี้ยงของนางเอกเซี่ยเหมย มีเล่ห์เหลี่ยม หน้าตาสวย อายุยังน้อย และรู้วิธีจูงใจผู้ชาย ภายนอกไม่มีใครจับได้ว่าเธอทำอะไรผิด แต่จริงๆ แล้วกดดันนางเอกทุกวิถีทาง
ส่วนน้องสาวต่างแม่คนนี้ อาศัยที่มีแม่แท้ๆ คอยปกป้อง มีพ่อแท้ๆ คอยตามใจ อีกทั้งยังเกิดมาสวยกว่านางเอกอีก จึงมักจะหาเรื่องกลั่นแกล้งนางเอกอยู่เสมอไม่ว่าจะเปิดเผยหรือแอบแฝง
ในนิยายย้อนยุคเรื่องนี้ ชาติก่อนนางเอกเซี่ยเหมยเติบโตมาในบรรยากาศครอบครัวแบบนี้ ค่อยๆ กลายเป็นคนปมด้อย อ่อนไหวง่าย ต่อมาเมื่อโตขึ้นก็ไปเจอผู้ชายสารเลวคนหนึ่ง ถูกเขาหลอกทั้งกายและใจ ถูกเขาลักพาตัวไปขาย และจบชีวิตอย่างอนาถในป่าลึก
เธอโทษความทุกข์ทรมานในชาติก่อนทั้งหมด ว่าเกิดจากความชั่วร้ายและอุบายของแม่เลี้ยงกับน้องสาวต่างแม่เซี่ยเถา รวมถึงความลำเอียงของพ่อ
เมื่อได้เกิดใหม่อีกครั้ง เซี่ยเหมยตัดสินใจว่าจะไม่เป็นคนดีอีกต่อไป แต่จะกลายเป็นคนเลวที่เห็นแก่ตัวอย่างมีชั้นเชิง ทำตามใจตัวเองเป็นหลัก
นางจึงวางแผนโอนย้ายทรัพย์สินส่วนหนึ่งของตระกูลเซี่ยออกไป และเขียนจดหมายร้องเรียนส่งฟ้องตระกูลเซี่ยด้วยตัวเอง
ถึงขั้นขโมยจดหมายที่ติดต่อกันระหว่างเซี่ยเถาน้องสาวต่างแม่กับโจวหวยคู่หมั้นของนาง มากลบเกลื่อนว่าเป็นของตัวเอง แย่งคู่หมั้นของคนอื่นมาสำเร็จ
โจวหวยคือพระเอกของหนังสือเล่มนี้ ลูกชายของนายทหารใหญ่ บ้านมีบารมี หน้าตาดี มีมาดไม่ธรรมดา แถมยังเป็นนายทหารอยู่ในกองทัพอีกด้วย
เพราะนางเอกมีความทรงจำจากชาติก่อน รู้รายละเอียดบางอย่างระหว่างโจวหวยกับเซี่ยเถา มีแม้กระทั่งจดหมายของพวกเขา แถมยังลอกลายมือได้อีก
ไปมาหลายครั้งเข้า โจวหวยก็เข้าใจผิดคิดว่านางเอกคือคนที่เขาชอบจริงๆ
คืนแต่งงานเข้าผิดห้อง ไม่ใช่อุบัติเหตุเลย แต่เป็นการวางแผนของนางเอกต่างหาก
หลังจากโจวหวยกับนางเอกเซี่ยเหมยได้อยู่กินกันแล้ว ทั้งคู่ก็สมหวังดังใจ
อีกด้านหนึ่ง นางเอกกลัวว่าเซี่ยเถาจะรู้ว่าเปลี่ยนตัวแล้ว ไม่ยอมเข้าหอ สร้างเรื่องวุ่นวาย จึงจงใจวางยาให้ทั้งเธอและโจวเหย่ในงานเลี้ยงฉลองแต่งงานด้วย
ตื่นขึ้นมาเซี่ยเถาพบว่าผู้ชายที่อยู่ข้างกาย กลับเป็นพี่เขยโจวเหย่ที่มาจากบ้านนอกอย่างเธอ
เธอถูกตามใจมาตั้งแต่เด็ก จะไปยอมได้อย่างไร ร้องไห้ฟูมฟายทันที ไล่โจวเหย่กลับกองทัพโดยไม่ไยดี พร้อมพูดจาเสียดสีตัดขาดโหดร้ายมากมาย
บอกว่าเขาเป็นกบอยากกินเนื้อหงส์ บอกว่าเขาเป็นคนบ้านนอกไร้การศึกษาหยาบคาย ไม่มีทางคู่ควรกับเธอ
ตอนที่ไปดูตัว ตระกูลเซี่ยพาน้องสาวทั้งสองไปด้วย
เพราะการชักนำโดยเจตนาของนางเอกเซี่ยเหมย ตอนแรกโจวเหย่คิดว่าคนที่มาดูตัวกับเขาคือเซี่ยเถา คนที่เขาจะแต่งงานด้วยก็คือเซี่ยเถาที่สวยกว่าและผิวขาวกว่าด้วย
คืนแต่งงานบนเตียงก็ไม่ได้รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ
พอผ่านคืนที่วุ่นวายนั้นไป เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เขาถูกผู้หญิงสวยข้างกายเตะตกเตียงอย่างแรง ถูกเธอข่วนหน้าจนเป็นรอย แล้วก็ถูกด่าไม่ยั้ง
โจวเหย่ถึงรู้ว่า คนที่มาดูตัวเมื่อตอนนั้นไม่ใช่เซี่ยเถา คนที่จะแต่งงานกับเขาก็ไม่ใช่เซี่ยเถา
ทุกอย่างผิดพลาดไปหมด
แต่ตอนนี้ข้าวสุกงอมแล้ว ทั้งสองฝ่ายเข้าหอกันไปแล้ว ไม่มีทางที่จะเปลี่ยนกลับคืนได้
โจวเหย่อยากจะทำเป็นผิดพลาดต่อไป เพราะตอนแรกเขาคิดว่าคนที่มาดูตัวคือเซี่ยเถาจริงๆ
แต่เซี่ยเถาถูกตามใจมาตั้งแต่เด็ก อยากได้แต่ของที่ดีที่สุด จะไปยอมแต่งงานกับคนบ้านนอกที่เพิ่งมาจากทุ่งนาได้อย่างไร ถึงแม้คนบ้านนอกคนนั้นจะเป็นนายทหารตำแหน่งไม่ต่ำในกองทัพ ถึงแม้เขาจะหน้าตาดีไม่แพ้โจวหวยเลยก็ตาม
แต่เขาไม่มีการศึกษา เรียนจบแค่ชั้นประถม
แค่จุดนี้จุดเดียว ก็ไม่ใช่คนในฝันของเธอแล้ว
เผชิญหน้ากับหลิวหยุนเจินที่ตักเตือนอย่างอดทน เซี่ยเถารู้สึกผิดก้มหน้าลงเงียบๆ ไม่กล้าขัดคำพูดของแม่
จริงๆ แล้ว...เธอกับโจวเหย่เลิกกันมานานแล้ว
แถมเธอยังบังเอิญกลับมาเกิดใหม่หลังจากที่เธอกับโจวเหย่หย่ากันมาแล้วกว่าหนึ่งเดือน
หลังแต่งงานก็เพิ่งรู้ว่าเข้าผิดห้อง ผิดคน
ชาติก่อน เธอเตะเขาตกเตียงอย่างแรง ด่าเขาอย่างหยาบคาย คิดว่าเขาเป็นโจวเหย่ กบอยากกินเนื้อหงส์ จึงไม่เกรงใจเลยแม้แต่น้อย
ยังหากรไกรมาขู่จะแทงคอตัวเอง ทำเป็นขู่จะฆ่าตัวตาย บังคับให้โจวเหย่รีบๆ กลับกองทัพ รีบยื่นรายงานหย่าเร็วๆ
โจวเหย่จะยอมได้อย่างไร บอกว่าตอนที่เขาดูตัว เขาชอบเธอคนเดียว
เพราะคิดว่าเป็นเธอ เขาถึงยอมตกลงงานแต่งงานนี้
โจวเหย่ตอนนั้น ดูเหมือนคนไร้ยางอายจริงๆ
ถึงแม้หน้าตาจะหล่อเหลา ตำแหน่งในกองทัพก็ไม่ได้ต่ำกว่าโจวหวยอดีตคู่หมั้นของเธอ หน้าตาก็ไม่ด้อยไปกว่าเขา
แต่ผู้ชายคนนี้บนเตียงดุดันเกินไป ทำให้เธอถูกบีฑาจนตัวเขียวช้ำไปทั้งตัว ปวดเมื่อยจนแทบจะลุกไม่ไหวในวันรุ่งขึ้น
ที่สำคัญที่สุด ผู้ชายคนนี้เรียนไม่จบแม้แต่ชั้นประถม ไม่มีความรู้แน่นอน จะไปเทียบกับโจวหวยที่จบจากโรงเรียนนายร้อยอย่างเป็นทางการได้อย่างไร
ก่อนที่จะรู้ความจริงเรื่องเข้าผิดห้อง เซี่ยเถายังมีใจให้โจวหวยอยู่ เพราะเขาคืออดีตคู่หมั้นของเธอ
พวกเขามีสัญญาหมั้นกันมาตั้งแต่เด็ก ถึงแม้จะไม่ค่อยได้เจอกัน แต่ก็เขียนจดหมายหากันตลอด แบ่งปันชีวิตประจำวันให้กันฟัง และคอยปลอบใจกันยามอีกฝ่ายไม่สบายใจ
พ่อของโจวหวยเป็นนายทหารใหญ่ในกองทัพ แม่เป็นหัวหน้าพยาบาลโรงพยาบาลทหาร เขาจบจากโรงเรียนนายร้อย เป็นนายทหารในกองทัพ หน้าตาเข้มขมวดคิ้ว ดวงตาเป็นประกาย มีมาดยิ่งใหญ่
ด้วยครอบครัวและคุณสมบัติที่ดีขนาดนี้ ตามหลักการแล้ว เธอที่เป็นลูกสาวนายทุนเล็กๆ ไม่มีทางจะคู่ควรได้เลย
แต่เพราะปีนั้น ตอนที่พ่อของโจวหวยยังสู้กับญี่ปุ่น เขาได้รับการช่วยชีวิตจากตาของเธอโดยบังเอิญ
เพื่อตอบแทนบุญคุณ ทั้งสองตระกูลจึงได้กำหนดงานแต่งงานของพวกเขาไว้