นอกจากคืนวันแต่งงานคืนนั้นแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ใกล้ชิดสนิทสนมกับผู้หญิงคนหนึ่งขนาดนี้
หูของโจวเหย่แดงขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว สีหน้าก็ดูไม่เป็นธรรมชาติเล็กน้อย เขาไม่ได้ยินที่เซี่ยเถาพูดแม้แต่ครึ่งประโยค
อะไรนะว่าเขาจะตาย เขาจะไม่มีวันตายหรอก เรื่องนั้นมันไม่มีทางเกิดขึ้นจริง
ยังไม่ได้แต่งงานด้วยซ้ำ ผู้หญิงคนนี้กลับเป็นห่วงเขาขนาดนี้ ท้องมีลูกหรือยังก็ยังไม่รู้เลย เซี่ยเถากลับคิดไปไกลถึงเรื่องลูกของพวกเขาแล้ว
ดูเหมือนว่าเธอตั้งใจจริง ๆ ที่จะอยู่กับเขา ตั้งใจจะใช้ชีวิตด้วยกัน และเป็นห่วงเป็นใยเขา
ถึงแม้จะไม่รู้ว่าเหตุใดเซี่ยเถาถึงเปลี่ยนแปลงไปมากขนาดนี้ แต่นี่เป็นเรื่องดี
ผู้ชายคนไหนในโลกนี้ไม่อยากมีภรรยา มีลูกเมียอยู่พร้อมหน้าอบอุ่นที่บ้าน มีครอบครัวที่ได้อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข
โจวเหย่ไอเบา ๆ สองสามที
เมื่อมองดูความมืดที่แผ่คลุมไปทั่ว สองมือก็ยกขึ้นมองไปรอบ ๆ ก็ไม่เห็นใครอื่นอยู่แถวนั้น
เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ยื่นมือไปโอบเอวที่บางและนุ่มของเซี่ยเถาไว้ แล้วหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาซับน้ำตาให้เธออย่างไม่ชำนาญนัก
“พอแล้ว ๆ อย่าร้องไห้ไปเลย อย่าคิดเรื่องไร้สาระพวกนั้น”
“ฉันก็ยังดี ๆ อยู่นี่ไง เธอวางใจได้ ตั้งแต่ฉันรับเธอเป็นภรรยาแล้ว ฉันจะไม่ทำให้เธอเป็นหม้าย จะไม่ทำให้ลูกของเราไม่มีพ่อ และจะไม่ทำให้พวกเธอต้องลำบาก”
“ในฐานะผู้ชายคนหนึ่ง ฉันจะพยายามสร้างบ้านให้เธอและลูกให้ได้ จะไม่ปล่อยให้พวกเธอต้องทนทุกข์ทรมาน”