ตอนนี้มีบ้านให้เลือกทั้งหมด 2 หลัง หลังหนึ่งเป็นเรือนเล็ก อยู่ใกล้บ่อน้ำส่วนกลางกว่า เวลาจะใช้น้ำจึงสะดวก
อีกหลังหนึ่งมีเพื่อนบ้านอยู่รอบ ๆ น้อยกว่า เงียบสงบกว่า หากไปอยู่ที่นั่น...
สุดท้ายเซี่ยเถาเลือกเรือนเล็กที่อยู่ใกล้บ่อน้ำ ไม่ใช่เพราะเหตุผลอื่นใด แต่เพราะใช้น้ำสะดวก
ปกติโจวเหย่ต้องออกไปปฏิบัติภารกิจ บางครั้งก็ออกไปทีละ 10 วันครึ่งเดือน ที่บ้านจึงเหลือเธออยู่คนเดียว
ไม่มีใครคอยช่วย เธออยากดื่มน้ำหรือกินข้าวก็ต้องไปตักน้ำ แล้วทำเองทุกอย่าง
ชาติที่แล้ว ตอนเซี่ยเถาถูกส่งตัวลงชนบทปฏิรูป เธอต้องทำงานทุกวัน ทั้งยังต้องตักมูลวัว เธอทำมามากพอแล้ว
เพราะฉะนั้น ตอนนี้ถ้าทำให้ชีวิตสบายขึ้นได้ ก็ต้องเลือกทางที่สบายกว่าแน่นอน
“ตกลง เอาหลังนี้แหละ เดี๋ยวกลับไปฉันจะยื่นเรื่องขอ”
เมื่อเห็นเซี่ยเถาเลือกเสร็จแล้ว โจวเหย่ก็เหลือบมองดู ไม่ได้คัดค้านอะไร
ปกติเขาไม่อยู่ฝึกซ้อมในกองทัพ ก็ออกไปปฏิบัติภารกิจ สำหรับเขาแล้ว บ้านเป็นแค่ที่นอน อยู่ที่ไหนก็เหมือนกัน
พริบตาเดียวก็ผ่านไปอีกหลายวัน
ในที่สุดเรื่องบ้านก็ได้รับอนุมัติ แต่ยังย้ายเข้าไปอยู่ไม่ได้ เพราะสกปรกและรกมาก ต้องทำความสะอาดและจัดการให้เรียบร้อยก่อน
ข้างในมีเพียงเฟอร์นิเจอร์เก่า ๆ โยกเยกจนแทบใช้การไม่ได้ จำเป็นต้องเปลี่ยนใหม่
ตอนนี้เซี่ยเถายังพักอยู่ที่โรงแรมรับรอง ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น อาหารการกินของเธอดีกว่าตอนเพิ่งมาถึงมาก มีทั้งผักทั้งเนื้อ แถมยังได้กินข้าวละเอียด