เซี่ยหลีรู้สึกว่าคงได้ดวงใหญ่จริง ๆ เพราะระหว่างทางมานี่ไม่โดนซุ่มโจมตีสักครั้ง พอวางลูกไว้ที่โรงพยาบาล เธอฝากทหารองครักษ์ไว้ 6 คน แล้วพาที่เหลือกลับบ้าน กลางทางยังแวะไปโรงงานท่อเหล็กอีกรอบ ทั้งการเดินทางไม่เจอใครมาทำร้ายเธอเลยแม้แต่คนเดียว
เรื่องนี้ทำเอาเธองงไม่น้อย
เครื่องสำอางที่แต่งหน้าเลียนแบบแม่ถูกล้างออกตั้งแต่ถึงบ้านลู่ติ้งหยวน ตอนนี้เธอกลายเป็นคนที่ไม่เป็นที่ต้อนรับของหลายชาติหรือไง? ทำไมไม่มีใครมาซุ่มโจมตีเธอสักที?
พอกลับถึงบ้าน เซี่ยหลีกับลู่ติ้งหยวนยังไม่ทันได้ขึ้นไปพักบนชั้นสอง ซ่งชิงเหอก็ตามมาหาก่อนใคร
ที่ปากประตูบ้านตระกูลลู่ ซ่งชิงเหอเดินมาเจอเซี่ยหลีกับลู่ติ้งหยวนที่เพิ่งกลับพอดี
ซ่งชิงเหอถือถุงสองใบในมือ เห็นทั้งสองก็แสดงความดีใจเต็มหน้า พยักหน้าให้ทั้งคู่
"ติ้งหยวน น้องสะใภ้ กลับมาแล้วเหรอ?
ผมได้ยินว่าพาลูกกลับมาด้วย เลยแวะมาดูสักหน่อย
ลูกล่ะ?"
ลู่ติ้งหยวนตอบ "อยู่ที่โรงพยาบาล แม่ดูอยู่"
ซ่งชิงเหอพยักหน้า ส่งของในมือให้ลู่ติ้งหยวน "อันนี้ของกินที่ผมซื้อมาให้เด็ก เอาไว้เสริมสุขภาพให้น้องเยอะ ๆ"
พูดไปพร้อมกับส่งสายตาเป็นเชิงให้ลู่ติ้งหยวน
เซี่ยหลี: ?
ลู่ติ้งหยวนรับถุงทั้งสองมา แล้วหันไปส่งให้เซี่ยหลี โน้มตัวเข้าไปกระซิบที่ข้างหูเบา ๆ "น่าจะเรื่องของเพิ่งเหลี่ยง เรื่องนี้กลับเข้าบ้านค่อยเล่าให้ฟัง"
เซี่ยหลียังจำเพิ่งเหลี่ยงได้
ปกติแล้วจะลืมก็ไม่ง่าย คนคนนี้เมื่อคราวก่อนนัดทานข้าวด้วยกัน ผลคือร้านไม่ได้ไป ดันไปโรงพยาบาลแทน ยังทะเลาะกับภรรยาใหญ่โตอีกรอบ
ตอนนั้นภรรยาของเขาเหมือนจะรู้อะไรบางอย่าง ถึงกับด่าทอเขาสุดเสียง
เซี่ยหลีสงสัยอยู่ในใจ แต่ข่าวประเภทนี้ค่อยกินทีหลังก็ไม่เป็นไร
เธอพยักหน้าให้ลู่ติ้งหยวน "งั้นพวกคุณคุยกัน ฉันเข้าไปก่อนนะ"