คืนนั้น
ห้องพักฟื้นยังคงมีกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อจัดจ้าน ทำให้ทั้งจมูกและลำคอไม่ค่อยสบายเท่าใด
แต่เพียงแค่ซิ่วลี่ตื่นขึ้นมา บรรยากาศภายในห้องก็อบอุ่นผ่อนคลายขึ้นมาก
แม้ซิ่วลี่จะหลับไปแล้ว บรรยากาศในห้องก็ยังคงเบาสบาย
เซี่ยหลีนั่งอยู่บนเตียง บีบแก้มอ้วนของนากน้อยที่ถูกเธอเล่นจนหมดแรงแล้วนอนแผ่ไปบนเตียงด้วยสีหน้าสิ้นหวัง แล้วหาวยาวยิ่งใหญ่หนึ่งครั้ง
ลู่ติ้งหยวนยืนอยู่ข้างตู้ลิ้นชักห้าชั้นริมเตียง รีบร้อนเก็บกล่องอาหารมื้อดึกที่ทั้งสามคนในครอบครัวเพิ่งกินเสร็จอย่างคล่องแคล่ว
ซิ่วลี่เป็นคนที่มีวินัยการใช้ชีวิตและตารางการนอนดีที่สุดในครอบครัวสี่คนนี้
โดยปกติเลยแปดโมงก็ไม่กินอะไรอีก และเข้านอนก่อนเวลาเสมอ
ส่วนทั้งสามคนนี้ มื้อเช้ามื้อกลางวันมื้อเย็นไม่เคยขาด ตกค่ำยังต้องมีของว่างมื้อดึก แถมแม่ลูกคู่นี้ยังต้องแซะขนมกรุบกรอบเป็นเรื่องปกติ
แม้แต่นากน้อย ถ้าไม่มีซิ่วลี่เตือน ก็มีหวังอดทนเล่นกันจนตีสิบเอ็ดเที่ยงคืนกับทั้งสองคนนี่ได้เลย