เซี่ยหลีสีหน้าแย่จนดูเหมือนอยากกินคนเข้าไป
พรรคพวกเวรพวกนี้มาลอบทำร้ายเธอก็ช่างเถอะ ยังบุกมาทำร้ายถึงในบ้านคนอื่นอีก วิญญาณยุคหลังยังรู้จักมุดผ้าห่มเข้ามา ผีก็เข้าไม่ได้เลย พวกผู้ก่อการร้ายพวกนี้ไม่รู้จักผิดชอบชั่วดีแม้แต่น้อย!
เสี่ยวเฉียนเฉียนร่างกายอ่อนแอขนาดนั้น ถ้าหากตกใจจนเป็นอะไรไปจะทำยังไง?
ถ้าพวกมันโจมตีเธอข้างนอก แบบนี้เธอคงไม่โกรธและหงุดหงิดขนาดนี้หรอก
เซี่ยหลีโกรธจนสุดขีด ลืมตัวไปชั่วขณะ ระหว่างทางเจอใครขวางก็ถีบออกไป แรงมากจนไม่มีการผ่อนเลยสักนิด
ผู้ก่อการร้ายสามคนติดกันที่เข้ามาหาเรื่องเธอถูกเธอถีบคว่ำทั้งหมด บางคนกระเด็นไปชนกำแพง จนกำแพงซีเมนต์แตกร้าว เลือดแดงฉานเสียชีวิตคาที่
ภรรยาของจางเหลาซานตกใจกับเหตุการณ์โจมตีจนตัวสั่นเทา หล่อนกับจางเหลาซานอยากจะวิ่งเข้าไปปกป้องลูกของตัวเอง อยากปกป้องนากน้อยที่อ่อนแอ และช่วยเหลือเซี่ยหลี แต่ฝีมือของทั้งสองคนเข้าใกล้ตัวคนกลุ่มใหญ่ที่ล้อมเซี่ยหลี สองผู้ใหญ่หนึ่งเด็กที่อยู่ตรงกลางไม่ได้เลย ชั่วขณะนั้นทั้งคู่ร้อนใจแทบบ้า
เหล่าชายฉกรรจ์ที่ปิดหน้ากากไม่มีใครคาดคิดว่า “ภรรยาของจางเหลาซาน” จะมีฝีมือดีขนาดนี้ เดิมทีคิดว่างานนี้จะเสร็จได้ในทันทีทันใด แต่กลับต้องมาเจอกับฝีมือของ “ภรรยาจางเหลาซาน” เข้า ทำให้ภารกิจจู่โจมสายฟ้าแลบของพวกเขากลายเป็นภารกิจยืดเยื้อไปโดยปริยาย
ผู้บัญชาการของกลุ่มคนปิดหน้ากากสีหน้าแย่มากในตอนนี้ แอบคิดในใจว่า: แบบนี้ไม่ได้การ!
ถ้าปล่อยต่อไปแบบนี้ พวกบอดี้การ์ดข้างนอกที่บุกฝ่าแนวปิดล้อมเข้ามาช่วยเหลือได้ แล้วพวกเขาจะเอาคนออกไปยังไง?