เซี่ยหลีไม่ได้ตอบในทันที
เพราะในใจเธอมีคำตอบอยู่แล้ว ตาชั่งในใจเธอเอนไปทางพ่อแม่ แต่ก็ไม่อาจทำเพื่อพ่อแม่แล้วลงมือกับหลี่ชิ่งหนานได้
ราวกับเห็นความเงียบของเซี่ยหลี ผู้บัญชาการกองพลผู้อาวุโสจึงยกมือขึ้นเล็กน้อย พลางกล่าวอย่างจริงจังและไตร่ตรองว่า "คำถามนี้เธอไม่ต้องตอบฉันตอนนี้ก็ได้
ไม่ว่าจะเป็นการซ้อมรบแต่ละครั้ง หรือภารกิจแต่ละครั้ง หรือแม้แต่การฝึกฝนในชีวิตประจำวัน ฉันหวังว่าพวกเธอที่เป็นสหายที่ดีมีฝีมือจะตั้งใจปฏิบัติอย่างจริงจัง
เพราะอุบัติเหตุใด ๆ ที่เกิดขึ้นในกระบวนการนี้ ล้วนเป็นสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกที่เธออาจต้องเผชิญในอนาคต
บางครั้งความลังเลเพียงหนึ่งถึงสองวินาทีในสนามรบ ก็อาจคร่าชีวิตพวกเธอได้
ลองคิดให้ดี ว่าในฐานะทหาร สิ่งที่เธอต้องปกป้อง สิ่งที่ควรปกป้องนั้นแท้จริงคืออะไร ฉันหวังว่าเธอจะกลับไปคิดไตร่ตรองอย่างรอบคอบ แล้วค่อยมาบอกฉันเมื่อคิดได้แล้ว"