หลี่ชิ่งหนานเงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว มองเซี่ยหลีด้วยสีหน้าตกตะลึง ดวงตาแทบจะเขียนคำว่าไม่กล้าเชื่อเอาไว้เต็มๆ เสียงที่เงยสูงขึ้นแหบแห้งไปเลย
"นี่มันคือที่ฉันบอกว่าปัดเศษกับเธอได้เหรอ!?
ฉันเกือบครึ่งหนึ่งแล้ว เธอถูกรางวัลแค่ใบเดียว นี่มันข้อไหนที่เรียกว่าเกือบกัน!?"
ยังไงก็เถอะ เจ้าคนนี้มันซวยเกินไปแล้วใช่ไหม ทำไมถึงถูกแค่ใบเดียว? อัตราถูกรางวัลของคนอื่นสูงชะมัดเลยนะ!?
เซี่ยหลีไม่เปลี่ยนสีหน้า ใจก็ไม่กระตุก อธิบายโจทย์คณิตศาสตร์ให้หลี่ชิ่งหนานฟัง "การปัดเศษก็หมายความว่า 'สี่' จะถูกตัด 'ห้า' จะถูกปัดขึ้น
ของที่เธอซื้อมันไม่ใช่จำนวนสองหลัก แต่เป็นจำนวนสามหลัก 47 ไม่ถึงห้า ปัดเศษแล้วมันก็เป็นศูนย์ไม่ใช่หรอ?
ศูนย์กับหนึ่งในมือฉันนี่มันต่างกันตรงไหน?"
หลี่ชิ่งหนาน: …… แม้จะรู้ว่าหลี่จื่อกำลังพูดจาเหลวไหลเพื่อหน้าตา แต่กลับรู้สึกว่าที่เธอพูดมันฟังดูมีเหตุผลจริง ๆ นี่ทำไงดี?
แต่การปัดเศษมันมีวิธีปัดแบบนี้ด้วยเหรอ?
"ไม่มีใครคิดเลขแบบเธอ!"
เซี่ยหลีชำเลืองมองเขาหนึ่งครั้ง ตอบกลับมาอย่างมั่นใจเต็มเปี่ยม "ฉันก็คิดแบบนี้แหละ เชื่อไม่ลงกลับไปถามคุณครูคณิตศาสตร์สิ ว่าคิดแบบนี้หรือเปล่า"
หลี่ชิ่งหนาน: ……
หลี่ชิ่งหนานเงยคอขึ้นแข็งๆ "ยังไงก็ตาม ฉันไม่รับ!"
"เอ๊ะ! หนู ไม่ถูกรางวัลมากมายก็ไม่ต้องเศร้าเกินไปนัก ตามหลักแล้ว ตั๋วรางวัลพวกนี้เป็นของหนูซื้อเองทั้งหมด ฉะนั้นที่พวกเขาขูดออกมาได้ก็ล้วนเป็นของหนู"