ยายเดินเข้ามาพูดกับพวกเขาประโยคนั้น ไม่ใช่เพราะตัวยายเองมีปัญหาอะไร และไม่ใช่เพราะชอบยุ่งเรื่องของคนอื่น
แต่มีคนเข้าไปเล่าเรื่องฝั่งนี้ให้ยายฟัง ต้องการให้ยายออกมา "อธิบายให้เข้าใจ" ซะหน่อย กันไม่ให้หนุ่มสาวเหล่านี้ไม่รู้อะไรเลยแล้วทำผิดกฎ
ยิ่งกว่านั้น หญิงสาวคนนั้นเป็นนักวิจัยที่เก่งมาก โชคลาภถูกยืมไปแล้ว ต่อจากนี้อาจจะไม่มีวันค้นคว้าของดี ๆ ออกมาเพื่อทำให้ประเทศเข้มแข็งอีก
ยายจึงแม้จะไม่อยากยุ่งเรื่องคนอื่น แต่ก็เดินมาเตือนทุกคนสักคำ
ลู่ติ้งหยวนขมวดคิ้วแน่น ใจหนึ่งก็อึดอัดขึ้นมา
จริง ๆ ด้วย พอเซี่ยหลีออกมาก็เจอเรื่องทันที
เขากวาดสายตาตรวจตรามองใบหน้าของยาย แล้วถามเสียงต่ำว่า "คุณยายคะ คนที่มาบอกคุณยายเป็นใคร?
ช่วยชี้ให้ผมดูหน่อยได้ไหม?"
ยายเห็นสีหน้าจริงจังของลู่ติ้งหยวนแบบนี้ ก็รู้สึกเองว่าตัวเองคงกลายเป็นคู่กรณีเข้าให้แล้ว
ยายกวาดสายตาไปในฝูงชนทันที กวาดไปรอบหนึ่ง แล้วกวาดอีกรอบ แต่ก็หาไม่เจอสักคน
ยายชี้มือไปทางหนึ่ง "เอ๊ะ? เมื่อกี้ยังเห็นคนนั้นอยู่ตรงนั้นเลยนี่ ทำไมเดินหายไปได้ง่าย ๆ แบบนี้?"
ลู่ติ้งหยวนหันไปมองตามทันที แถวต้นไม้ใหญ่ที่ยายชี้นั้นมีแต่คนพลุกพล่านไปมา ไม่มีใครที่ดูน่าสงสัยเลยสักคน