ธนบัตรต้าหมิงคือธนบัตรกระดาษที่จูหยวนจางออกใช้
เพราะสมัยนั้นจูหยวนจางรู้สึกว่าการขุดทองแดงมาหล่อเหรียญช่างยุ่งยากเหลือเกิน แถมยังกินทองคำและเงินจำนวนมหาศาล จึงคิดจะใช้ธนบัตรกระดาษแทนเงินตราซึ่งเป็นสื่อกลางแห่งการแลกเปลี่ยน
ช่วงแรกที่ออกใช้ ค่าของมันยังคงค่าไว้ได้ดีพอสมควร และมูลค่าก็มีเสถียรภาพมาก
แต่ต่อมาจูหยวนจางขาดเงินเมื่อไหร่ก็สั่งพิมพ์เพิ่มเมื่อนั้น เงินเฟ้อพุ่งสูงจนถึงระดับที่เหลือเชื่อ ทำให้ธนบัตรต้าหมิงล้มละลายโดยตรง
ยิ่งไปกว่านั้น ชาวบ้านที่นำทองคำและเงินไปแลกเป็นธนบัตรต้าหมิงนั้น เมื่อคลังหลวงไม่มีทองคำและเงินสำรองมากพอ ก็ไม่มีทางเอาธนบัตรไปแลกคืนเป็นทองคำและเงินได้ ผลคือชาวบ้านไม่กล้ารับธนบัตรต้าหมิงมาแลกเปลี่ยนกันเลย กลัวว่าจะเป็นของตายค้างอยู่ในมือ
วิกฤตความเชื่อใจระหว่างรัฐกับประชาชนที่ธนบัตรต้าหมิงก่อขึ้น แทบกลายเป็นภัยคุกคามครั้งใหญ่ของราชวงศ์หมิง
ณ วันนี้ ในสายตาของเซี่ยหลี คำสัญญาเรื่องการคุ้มครองที่องค์กรเอยมาแล้วครั้งต่อครั้งเล่า ที่สุดท้ายก็นำมาซึ่งการกดขี่ครั้งต่อครั้งเล่า ก็คือเรื่องเดียวกับธนบัตรต้าหมิงในอดีตนั่นเอง
นายทหารการเมืองประจำกองพลหวง ผู้มีความรู้ด้านวรรณกรรมสูง ได้ยินคำพูดของเซี่ยหลีเช่นนั้น ทั้งตัวตกอยู่ในความเงียบยาวนาน
เขาสูดหายใจลึกโดยไม่ให้เห็นร่องรอย ไม่คิดเลยว่าเพียงเพราะสายโทรศัพท์เดียว ความน่าเชื่อถือของพวกเขาในสายตาเซี่ยหลีจะตกต่ำได้ถึงเพียงนี้
คนพวกนั้นมันน่าสาปแช่งเสียจริง
ผู้กำกับการเมืองกองพลหวงมองไปที่เซี่ยหลี สีหน้าเคร่งขรึมอย่างยิ่ง เขาจ้องมองด้วยแววตาจริงจังแล้วรับรองว่า “สหายเซี่ย ไม่ว่าคุณจะเชื่อหรือไม่ องค์กรก็ตั้งใจจริงที่จะช่วยแก้ปัญหาให้คุณ ไม่ได้ตั้งใจจะยุ่งยากให้ลำบาก
คนพวกนั้นโทรศัพท์มาติดต่อคุณเองโดยพลการ ไม่ได้รับการรับรองจากองค์กร ตอนนี้องค์กรก็กำลังสืบสวนพวกเขาอยู่
สิ่งที่คุณต้องการสื่อ ผมเข้าใจแล้ว ผมจะรายงานความประสงค์ของคุณไปยังองค์กรอย่างตรงไปตรงมาทุกประการ ให้องค์กรตอบคุณด้วยคำตอบที่น่าพอใจ คุณว่า แบบนี้ได้ไหม?”