เซี่ยหลีเปิดประตูออกไป เห็นผู้ตรวจการการเมืองประจำกองพลหวงยืนอยู่หน้าประตูพอดี
เขายังคงรักษาบุคลิกอันสง่างามในทุกท่วงท่าเช่นเคย ยกกล่องของขวัญในมือขึ้น แล้วมองไปที่เซี่ยหลีด้วยรอยยิ้ม “เพื่อนร่วมงานเซี่ย ผมมาขอโทษครับ นี่คือของขวัญเป็นการขอโทษ เรื่องที่พวกเขาโทรศัพท์หาคุณ ถือเป็นความผิดพลาดในหน้าที่ของผม ไม่ทราบว่าจะเชิญผมเข้าไปขอโทษอย่างจริงใจได้ไหมครับ”
เซี่ยหลี: …...
มือไม้ไม่ตบคนยิ้มแฉ่ง ยิ่งไปกว่านั้น คนคนนี้เพิ่งช่วยชิปเครื่องจักรให้พ่อของเธอจากต่างประเทศกลับมา ตอนนี้เซี่ยหลีจึงไม่ได้เอาเรื่องเอาราคาอะไรมากมาย
เธอเบียดตัวให้เล็กน้อย หันตัวเดินไปทางโซฟา
“เข้ามาได้”
ผู้ตรวจการหวงเดินตามหลังเซี่ยหลีทันที ก้าวเข้าไปในห้อง และปิดประตูตามสะดวก
เขาวางของขวัญลงบนจุดที่ไม่กีดขวางทางเดิน จากนั้นจึงนั่งลงบนโซฟาตามที่เซี่ยหลีทำสายตาบอก
น้ำเสียงของเขาจริงใจอย่างยิ่ง “สหายเซี่ยหลี ครั้งนี้เป็นความผิดของผมจริง ๆ ที่ประสานงานไม่ดี จนทำให้คุณได้รับความคับข้องใจ แม้ผมจะไม่รู้ว่าพวกเขาจะโทรหาคุณโดยตรง แต่โปรดวางใจ ทางหน่วยงานจะสอบสวนเรื่องนี้ให้สุดทาง และจะให้ความเป็นธรรมกับคุณอย่างแน่นอน หวังว่าคุณจะคลายโกรธลงได้”