ลู่ติ้งหยวนได้ฟังดังนั้น มุมปากก็กระตุกเล็กน้อย
เขาไอแผ่วเบา ๆ เลี่ยงคำพูดของซีลี่ที่ว่า “ข้างบนน่าจะไม่เหลือใครกี่คนแล้ว” แล้วรับรองคำพูดของภรรยาสุดที่รัก
“เรื่องนี้พวกเขาโมโหก็จริง ๆ ไม่มีเหตุผล
ผมเคยสืบเรื่องผู้ช่วยนายพลฮวงมาก่อน เขาเป็นลูกน้องสายตรงของผู้นำที่เพิ่งกลับมาคนนั้น การที่มาคราวนี้เป็นการมาเยียวยาความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับองค์กรจริง ๆ
สิ่งที่เขาพูดน่าจะคือความหมายของผู้นำท่านนั้น คราวนี้น่าจะได้รับประกันอะไรสักอย่างกลับไป”
แต่จะได้รับประกันแบบไหน น้ำหนักของการรับประกันจะหนักแค่ไหน เขาก็ไม่รู้
ซีลี่: ?
ซีลี่เองก็มองออกว่าคราวนี้ผู้ช่วยนายพลฮวงตั้งใจจริง ตั้งใจจะให้คำชี้แจงกับเธอ
เพราะเธอพูดออกไปถึงระดับนั้นแล้ว ธุระเดียวกันไม่เกินสามครั้ง ถ้ายังไม่ได้คำตอบอีก เธอจะวางมือจริง ๆ ผู้ช่วยนายพลฮวงคงมองออกเช่นกัน
แต่ความสนใจของเธอตอนนี้ไม่ได้อยู่ที่เรื่องนี้ หากอยู่ที่ท่าทีของลู่ติ้งหยวนที่ดูเหมือนจงใจย้ายหัวข้อ
ซีลี่หันหัว สายตาแปลก ๆ มองลู่ติ้งหยวน ขมวดคิ้วเล็กน้อย ทำหน้าคล้ายบีบคั้นแล้วถามต่อว่า “ที่ฉันพูดเมื่อกี้มันผิดตรงไหน? ทำไมคุณถึงทำท่าทีแปลก ๆ”
ลู่ติ้งหยวน: …
ภรรยาคนอื่นตามตื๊อสามีว่า มีคนอื่นข้างนอกหรือเปล่า?
ภรรยาบ้านเขาตามตื๊อสามีว่า ไม่มีแม้แต่นิดเดียวที่เกี่ยวกับความหวานชื่น ล้วนเป็นการไล่ถามรากฐานของเรื่องต่าง ๆ ทั้งนั้น
ลู่ติ้งหยวนกำหนมือแนบริมฝีปาก ไอแห้ง ๆ อย่างอึดอัด แล้วอธิบายความจริงให้ซีลี่ฟังอย่างนุ่มนวลที่สุด
“หัวหน่านของเราเพิ่งกลับสู่ความสงบได้ไม่กี่ปี ก่อนหน้านี้รบมาตลอด ตอนนี้นายทหารระดับกองพันนำใหญ่ขึ้นไปเลยมีเยอะจริง ๆ