เขตทหาร
เซี่ยหลีให้ลู่ติ้งหยวนส่งตัวพวกนั้นขึ้นไปแล้วก็ไม่สนใจคนพวกนั้นอีก
ยังไงซะคนที่อยากหาเรื่องเธอก็มีมากมาย สุดท้ายก็ต้องกลายเป็นศัตรูกันอยู่ดี ใครจะมาเป็นก็ไม่สำคัญเท่าไหร่
ตอนนี้เธอเริ่มชินชาแบบเหาเยอะแล้วไม่คันแล้ว
ใครจะมาเป็นใครก็ช่าง ขอแค่คุณค่าของเธอยังมีอยู่ เธอดูแลธุระของตัวเองให้ดี ผู้บัญชาการกองพลหลิวก็จัดการให้เธอเรียบร้อยเอง
ฝั่งเซี่ยหลีใจเย็นเป็นปกติ แต่กลับเป็นลู่ติ้งหยวนที่มาหาเธอก่อน
ก็ยังคงเป็นที่ที่ปกติไม่มีใครไป แต่วิวดีมากป่าละเมาะ
ลู่ติ้งหยวนพอเห็นเซี่ยหลี สีหน้าที่ตึงเครียดมาตลอดก็พลอยผ่อนคลายลงเล็กน้อย แล้วพูดอย่างเปิดเผยตรงไปตรงมากับเธอว่า “ตัวตนของคนสองคนนั้นตรวจสอบออกมาแล้ว”
เซี่ยหลี: “ฝ่ายไหน? อเมริกา? เกาะเล็ก? พวกนิยมรัสเซีย? หน่วยย่อย ‘ต้านนิวเคลียร์’? หรือว่าคนที่อยากสืบหาตัวตนที่แท้จริงของ ‘เหลยคง’ แล้วคิดว่าฉันเกี่ยวข้องกับเขา?”
เซี่ยหลีไม่เคยนับให้ละเอียดมาก่อน พอตอนนี้ไล่เรียงกลุ่มย่อยๆ ที่อาจลงมือกับเธอออกมาทีละกลุ่ม แม้แต่ตัวเองก็เริ่มรู้สึกแปลกใจ
โดยไม่รู้ตัว ที่แท้เธอได้ทำให้คนมากมายขุ่นเคืองขนาดนี้แล้วหรือ?
ไม่ใช่แค่เซี่ยหลีที่รู้สึกว่าตัวเอง “เก่ง” มาก แม้แต่ลู่ติ้งหยวนที่ได้ยินเซี่ยหลีไล่เรียงก็ถึงกับเงียบไป
ไม่รู้ตัวเลยว่าเธอไปก่อเรื่องไว้กับคนมากมายขนาดนี้ได้ยังไง?
โชคดีที่ลู่ติ้งหยวนมีจิตใจเข้มแข็งพอ กลับมาเป็นปกติได้เร็ว แล้วดึงบทสนทนากลับมาว่า “เป็นคนจากสำนักงานธัญญาหารสองคน