ใครโง่ก็รู้ว่าเซี่ยหลีจะไปหาหนังสือในคอมพิวเตอร์ของอเมริกาได้ยังไง และตอนนี้ทั้งโลกนอกจากเซี่ยหลีแล้ว คงไม่มีใครสามารถหาหนังสือจากที่ที่อเมริกาป้องกันแน่นหนาและนำกลับมายังหัวเซี่ยได้
เขาทำเป็นกระแอมเบา ๆ หนึ่งครั้ง น้ำเสียงภายนอกดูนิ่งแต่ภายในใจกลับรู้สึกผิด พูดว่า "คนต่างชาติก็ไม่โง่ รู้ว่านายมีความสามารถที่จะไปไหนมาไหนบนอินเทอร์เน็ตได้ จะเอาความรู้สำคัญไว้ในคอมพิวเตอร์ที่ต่อเน็ตหรือ?"
"แล้วนายก็เคยเซ็นสัญญากับเขาไว้ด้วยนะ จะไม่ขโมยข้อมูลประเทศอื่นอีก ไม่กลัวเขาจะหาว่านายผิดสัญญา แล้วมาทำร้ายครอบครัวนายเหรอ?"
"เชอะ!"
เซี่ยหลีหัวเราะเบา ๆ ยืดตัวขึ้น เอาแขนกอดอก ย่นปากดูถูกเหยียดหยาม น้ำเสียงไม่แยแส พูดประชดประชันอย่างมีสติ
"สัญญานั่นให้ทุกคนฟังผ่านหูไปก็พอแล้ว ตอนนี้พวกเขากำลังวุ่นกับการสร้างไฟร์วอลล์ network เพื่อกันไม่ให้ฉันโจมตีพวกเขาอีก ถ้าฉันอารมณ์ขึ้นมาก็จะแหกไฟร์วอลล์พวกเขาทำลายข้าวของได้"
"รอจนกว่าพวกเขาจะคิดว่าไฟร์วอลล์สร้างเสร็จ พอฉันแหกไม่ได้แล้ว นายลองดูสิว่าพวกเขาจะไม่ลงมือกับฉันเหรอ?"
"เหตุผลเดียวที่พวกเขาไม่กล้าแตะต้องครอบครัวฉัน ก็เพราะฉันมีวิธีทำให้พวกเขาหวั่นเกรง ถ้าพวกเขารู้ว่าเหยียบเส้นเขตของฉันแล้วจะต้องจ่ายในราคาที่รับไม่ไหว ไม่ใช่เพราะเซ็นสัญญาอะไรบ้า ๆ"