เซี่ยหลีคิดไม่มากแม้แต่นาทีเดียว ปฏิเสธไปตรง ๆ
“ไม่จำเป็นต้องให้ใครจดจำอะไรหรอก ต่อจากนี้ฉันก็ไม่ได้ตั้งใจจะคบค้าสมาคมลึกซึ้งกับพวกเขาอยู่แล้ว ขอแค่ว่าวันข้างหน้าพวกเขาทำงานกันจริงจัง ทำงานเสร็จโดยเร็วก็พอแล้ว”
หลายคนเห็นเซี่ยหลียืนกรานไม่ต้องการให้เผยแพร่คุณูปการอันยิ่งใหญ่ของตน จึงรู้สึกว่าเธอเป็นคนถ่อมตัว ก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ
ทุกคนทำตามที่เซี่ยหลีปรารถนา ต่างหันมาทุ่มเทกับงานของตัวเอง
เซี่ยหลีเพิ่งพูดจากับคนอื่นบนเวทีไปแสนสาหัส ตอนนี้จะให้อายเกิน ยังพูดจาแบบนั้นเสร็จแล้วหนีกลับบ้านไปเล่นกับลูกชายกับหนูน้อยฮาโหยวเสียเมื่อไหร่ เธอคิดเล็กคิดน้อยอยู่ครู่หนึ่ง ก็เดินตามทุกคนไปยังตึกสำนักงาน
ภายในห้องทำงาน
เซี่ยหลีก็เหมือนนักเรียนที่ตั้งใจเรียนทุกคน ก้มหน้าซบโต๊ะ ถือปากกาเขียนวาดไปไม่หยุด
เครื่องจักรยังไม่ถึง วัสดุตอนนี้ก็ยังไม่มีวี่แวว เซี่ยหลีจึงได้แต่มุ่งศึกษาหัวใจสำคัญของปืนใหญ่แม่เหล็กไฟฟ้า — เครื่องกำเนิดไฟฟ้าที่มีกำลังวาบหูวาบตาในชั่วขณะมหาศาล
แต่เครื่องกำเนิดไฟฟ้าแบบนี้ ด้วยระดับกำลังการผลิตและระดับเทคโนโลยีวัสดุของหัวเซี่ยในปัจจุบัน จะผลิตสิ่งนี้ออกมาให้ได้ย่อมเป็นเรื่องยากยิ่งใหญ่เต็มประดา
ประการแรก มันขาดวัสดุผสมขั้นสูงที่รับแรงเครียดเชิงกลและแรงเครียดแม่เหล็กไฟฟ้าสูงเกินได้ ส่งผลโดยตรงให้โครงสร้างโรเตอร์กับสเตเตอร์ทำให้มีทั้งการกักเก็บพลังงานสูง ความแข็งแรงสูง และน้ำหนักเบาไปพร้อมกันไม่ได้ จำกัดกำลังของเครื่องเดี่ยวและความหนาแน่นของพลังงาน
ตอนปืนใหญ่แม่เหล็กไฟฟ้ายิงออกไป มันต้องเป็นเสียง “ตึง!” แผล็บเดียว แรงมหาศาลดีดออกมาอย่างรวดเร็ว พุ่งทะยานออกไปไกลลิบ บาดเจ็บกองทัพศัตรูอย่างหนัก