บังคับให้ไปชนบท? ภรรยาทหารนักวิจัยขนของบ้านแกจนเกลี้ยง

ตอนที่ 3203 สีหน้าแบบนั้นของคุณนี่ ฉันกลัวว่าถ้าฉันขูดต่อ คุณจะกลืนฉันลงไปซะ

5 นาที· 1.1K คำ

ร้านเล็ก ๆ ที่คล้ายแผงจำหน่ายลอตเตอรีในยุคหลังนี้ สามารถหาของดีมาได้จริง ๆ แถมวิธีการซื้อขายยังทันสมัยแปลกใหม่อีกด้วย ไม่ว่าใครจะซื้อหรือไม่ซื้อ ก็ดึงดูดคนมาดูความคึกคักกันมากมาย

พื้นที่หน้าร้านที่กว้างราวสนามบาสเกตบอล ตอนนี้ถูกฝูงชนที่ทั้งมาซื้อสลากและมาดูความครึกครื้นยืดกันจนแน่นขนัด รอบทิศเต็มไปด้วยผู้คน

ในหมู่คนที่เบียดเสียดกันซื้อสลาก มีชายหนึ่งคนเงยหน้าเล็กน้อย มองไปยังชายคนหนึ่งที่ยืนดูความครึกครื้นอยู่รอบนอกฝูงชน

ทั้งสองสบตากันหนึ่งครั้ง แลกเปลี่ยนสายตากัน ชายหนุ่มในกลุ่มผู้ซื้อสลากแอบชำเลืองมองไปทางเซี่ยหลีหนึ่งครั้ง เหมือนได้ข้อสรุปร่วมกันบางอย่าง แล้วทั้งสองก็แยกย้ายกันทันที

ชายที่เดิมยืนดูความครึกครื้นอยู่รอบนอกหันตัว แล้วเดินจากไปอย่างเงียบ ๆ โดยไม่มีใครสังเกต

เซี่ยหลีมีสลากทั้งหมด 1000 ใบ แจกให้เพื่อน ๆ แต่ละคนคนละ 100 ใบ และยื่นที่เหลืออีก 300 ใบให้เฉอสงเหมย์ที่ยืนอยู่ข้างหลัง: "พวกคุณก็ไปขูดเล่นกันเถอะ"

เฉอสงเหมย์ได้ยินดังนั้นก็ยิ้มแฉ่ง "ขอบคุณหัวหน้าค่ะ!"

เธอร้องเสียงใสร่าเริง แล้วรับสลากจากมือเซี่ยหลีด้วยสองมืออย่างมีความสุข ก่อนหันไปแจกให้พวกทหารองครักษ์ทั้งหลาย ที่ตามเวรยามสลับกัน แล้วมารวมกลุ่มกันขูด

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป