วันนี้แม่ของติ้งหยวนได้เห็นอาการของเซี่ยหลีที่อยากหัวเราะแล้วกลืนเสียงหัวเราะคืนกลับไปหลายครั้ง ใบหน้ามีความอึดอัดแปลก ๆ เธอรู้สึกขำในใจ
สายตาที่แล่นปรือเฉียบแหลมมองไปยังเซี่ยหลีอย่างใจดี ราวกับ "ปลอบโยนผู้เสียหายในสมาคมสตรี" เธอผ่อนน้ำเสียงลงแล้วพูดว่า "อยากหัวเราะก็หัวเราะออกมาเลยน่า
สิ่งที่คุณปู่อยากเห็นที่สุดก็คือพวกเธอทุกคนมีความสุขในทุก ๆ วัน ไม่ต้องเศร้าโศกเพราะการจากไปของท่าน
หลีหลีทำในสิ่งที่เธออยากทำก็พอ"
พูดจบ เธอถอนหายใจ ก้มสายตามองน้องนากในอ้อมอก สีหน้าบนใบหน้ากลุ้มเศร้าขึ้นมาบ้าง
"ติ้งหยวนสูญเสียคุณปู่ไป ในใจต้องเจ็บช้ำแน่ ๆ พอเขากลับมา ถ้ายังเด้งไม่ออกซะที ต้องรบกวนหลีหลีคอยปลอบเขาด้วยนะ
เด็กคนนี้ดูภายนอกใหญ่ขึ้นมาก แท้จริงแล้วกลับหัวดื้อเสียจริง ๆ ถึงกับตัดสินใจอะไรแล้วก็ไม่เปลี่ยน
เหมือนสมัยนั้นที่เขาตัดสินใจเลือกเธอ ก็ไม่เคยคิดปล่อยมือเลยสักครั้ง เหมือนที่เขาไม่เคยคิดว่าคุณปู่จะจากไปเร็วขนาดนี้"
เซี่ยหลี: ...เอาสองเรื่องนี้มาพูดรวมกัน มันไม่ค่อยจะเฮงเลยนะเนี่ย
ในใจบ่นอุบอย่างนั้น แต่เรื่องที่อยากหัวเราะแล้วกลืนกลับไปโดนเรียกออกมาต่อหน้า เซี่ยหลีก็ยังรู้สึกเขินอายอยู่ดี
เธอรับปากด้วยน้ำเสียงมั่นคงว่า "แม่ วางใจได้เลย เรื่องของลู่ติ้งหยวนฝากไว้กับฉัน
ปัญหาจิตใจของเขาสมัยนั้นฉันรักษาหายมาแล้ว!"
ภาพถ่ายหน้าภาคภูมิใจ JPG
แม่ของติ้งหยวนที่รู้ความจริงอยู่แล้ว: ...นั่นก็จริงนะ คนทั่วไปที่อยู่ใกล้ลูกสะใภ้คนนี้นาน ๆ เกรงว่าความคิดจะไม่เหลือไปคิดเรื่องอื่นเลย เพราะเหตุการณ์แปลก ๆ ที่เกิดรอบตัวเธอ บวกกับเรื่องที่เธอคิดอะไรออกมาแล้วลงมือทำทันที มันเยอะเหลือเกิน