ภายในห้องเรียนหลังหนึ่งห่างจากมหาวิทยาลัยเมืองหลวงไปราว 30 กิโลเมตร
ชายวัยกลางคนคนหนึ่งยืนอยู่บนแท่นบรรยาย มือซ้ายถือสมุด มือขวาถือไม้เรียว นิ้วหนีบชอล์กหัวเดียว ใบหน้าจริงจังกำลังบรรยายหลักการงานสอนของปีนี้ให้ชายหญิงหนุ่มแก่ที่นั่งอยู่เบื้องล่างฟัง
ผู้อำนวยการสูงวัยนั่งอยู่ด้านล่าง คิ้วขมวด ฟังคำสั่งจากเบื้องบนอย่างตั้งใจ เป็นระยะ ๆ ต้องหยิบปากกาขึ้นมาขีดเขียนจดบันทึกประเด็นสำคัญที่คนบนแท่นพูด
ชายหนุ่มคนหนึ่งก้มตัวต่ำ เดินเลาะตามทางเดินแคบ ๆ ในห้อง วิ่งเหยาะ ๆ มาถึงข้างตัวผู้อำนวยการสูงวัย แล้วกระซิบข้างหูเบา ๆ ว่า "ผู้อำนวยการครับ มีประกาศเข้ามาที่โรงเรียน คุณเซี่ยหลีเดินทางมาเข้ารับตำแหน่งที่โรงเรียนของเราแล้วครับ"
ผู้อำนวยการสูงวัยหันหัวปรี๊ดขึ้นทันที มองชายหนุ่มอย่างฉงน แล้วลดเสียงลงเบา ๆ เช่นกัน "วันนี้ไม่ใช่งานศพของคุณปู่ลู่หรือ? เธอมีเวลาว่างตรงไหนมาที่นี่ได้"
แถมเพิ่งกลับมาก็มาเข้างานทันทีเลยเหรอ? ในความคาดหมายของเธอ เซี่ยหลีต้องพักอยู่บ้านสักสองสามเดือนกว่าจะยอมมาสอน บางทีอาจต้องรอจนเทอมเปิดเดือนมีนาคมปีหน้า หรือไม่ก็เปิดเทอมเดือนกันยายนเลยก็ได้