ทหารหนุ่มโค้งคำนับให้เซี่ยหลี่กับลู่ติ้งหยวนที่นั่งอยู่ในรถอีกครั้ง เสียงดังกร้าวแต่เป็นระเบียบเรียบร้อย
“ขอรายงานพันเอว่าทั้งสอง!
ครอบครัวทหารที่อพยพมาชุดแรกถูกจัดที่พักไว้ทางมุมตะวันตกเฉียงใต้ของกองทัพ ฝั่งหมู่บ้านทหารตึกอิฐแดงที่สร้างใหม่นั่นครับ
สองท่านไปสอบถามที่อยู่ครอบครัวแห่งใหม่ได้ที่นั่นครับ”
ลู่ติ้งหยวนพยักหน้าให้ทหารหนุ่ม “ดี
อยู่แถวค่ายฝึกตะวันตกใช่ไหม เราไปกันเลย”
รถออกเดินทางทันที
เซี่ยหลี่ขมวดคิ้ว พูดด้วยความกังวล “ฟังดูเหมือนจะเป็นตึกอพาร์ตเมนต์ครอบครัวนะ เรากันคนเยอะแบบนี้จะพออยู่ไหมเนี่ย”
หมู่บ้านครอบครัวนายทหารยุคนี้มีอยู่สองแบบ แบบแรกคือบ้านเดี่ยวสวนกว้างแบบที่พวกเขาเคยอยู่ที่หนานเต่า อีกแบบคือตึกอพาร์ตเมนต์ครอบครัว ส่วนใหญ่เป็นตึกอิฐแดงคอนกรีต
ตึกแบบนี้ก็จัดสรรพื้นที่บ้านตามยศทหารได้จริง
แต่บ้านเขาเฉพาะทหารองครักษ์ที่อยู่กินด้วยก็มีตั้งสิบกว่าคน ยังไม่รวมทหารรักษาความปลอดภัย ผู้กำกับการเมืองประจำกองพล บวกกับคนในครอบครัวรวม ๆ ก็ราว 20 ปากแล้ว