ลู่ติ้งหยวนเห็นว่าเซี่ยหลี 'กลับบ้านโดยสวัสดิภาพ' ก็ได้แต่หมดอาลัยหันหลังเดินไปที่หน่วยงาน ไปสืบเรื่องราวของเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นล่าสุด
ภายในบ้านหลังใหม่ของเซี่ยหลี
ซิ่วลี่นั่งเย็บถุงเท้าอยู่ในห้อง พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นลูกสาวของตัวเองกระโดดทะลุหน้าต่างเข้ามา และทันทีที่เข้าบ้านก็เข้าไปอุ้มหลานชายตัวจิ๋ว สีหน้ายิ้มแฉ่งแบบที่ถ้าพ่อเห็นเข้าต้องอยากว่า 'ไม่มีท่าทางแบบผู้หญิงเลย' แน่ ๆ
เธออดรู้สึกเอ๊ะกับการที่ลูกสาวโตขนาดนี้แล้วยังกระโดดหน้าต่างเข้าบ้านไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้แสดงอะไรออกมา แค่ส่ายหน้าอย่างหมดอาลัยแล้วถาม
"กินข้าวเที่ยงหรือยัง"
เซี่ยหลีอุ้มลูกชายตัวอ้วนที่เอียงคอหนีไม่ให้จิ้มหน้าขึ้นมาทั้งตัว แล้วมองไปที่ซิ่วลี่ "กินไปสองลูกเกี๊ยว เพราะอาหารของโรงพยาบาลที่นี่ไม่อร่อย"
นึกย้อนไปตอนอยู่ที่เกาะหนานเต่า ก๋วยเตี๋ยวเนื้อของโรงอาหารโรงพยาบาลที่นั่นอร่อยสุด ๆ ตอนนั้นที่ลู่ติ้งหยวนเข้าโรงพยาบาล เธอเองก็เคยไปแอบกินก๋วยเตี๋ยวเนื้อที่โรงอาหารมาแล้ว
หลีซิ่วลี่: …
ลูกสาวถึงแม้จะไม่เลือกอาหาร แต่กลับชอบทำให้คนรู้สึกว่าเธอ 'เลือก' มากในเรื่องที่ไร้สาระอยู่เรื่อยเปื่อย
ซิ่วลี่มีสีหน้าขบขัน "เดินดูข้างในบ้านไปก่อนก็ได้ ฉันจะไปลงซุปเส้นให้"
เซี่ยหลียิ้มแฉ่ง "ดี~"
ซิ่วลี่หันหลังเดินเข้าไปที่ครัว
ฝ่ายเซี่ยหลีก็อุ้มลูกเดินออกไป
ลิงสองตัวมองน้องชายในอ้อมแขนของเซี่ยหลีที่หน้าตาดูไม่ค่อยสบอารมณ์เลยสักนิด แล้วก็มองป้าสาวที่ไม่ค่อยเก่งเรื่องปลอบเด็ก คิ้วเล็ก ๆ ทั้งคู่ก็ย่นแน่น
ทั้งที่เป็นลิงแท้ ๆ แต่กลับทำให้คนมองเห็นความเป็นห่วงเป็นใยออกมาจากหน้าได้ยังไงก็ไม่รู้
เจ้าลิงพี่ใหญ่ยกมือขูดคางเล็กน้อย คิ้วเล็กขมวด แล้วพุ่งตัวมาทางเซี่ยหลีทันที ปีนป่ายอาศัยเสื้อผ้าของเซี่ยหลีด้วยทั้งมือทั้งเท้า ไต่ขึ้นไปจนถึงบ่าของเซี่ยหลี