หัวหน้าโจรพูดกับลู่ติ้งหยวนที่"จับตัวประกันเหมือนกัน"ว่า "เลือกได้เลย!"
เฉินเจินเจินที่ถูกหัวหน้าโจรจับเป็นตัวประกันจ้องมองลู่ติ้งหยวนแน่นิ่ง น้ำตาคลอเบ้า
นางคิดว่า พี่ติ้งหยวนจะช่วยนางก่อนไหมนะ
แต่ทว่า ลู่ติ้งหยวนไม่แม้แต่จะมองนางสักแวบ วางท่าเป็นทางการ พูดว่า "งั้นปล่อยคนแก่และเด็กก่อน ที่เหลือเรียงตามลำดับตำแหน่งที่ยืน!"
เฉินเจินเจินรู้สึกน้อยใจในใจ ถึงแม้นางจะรู้ว่าตอนนี้ไม่ควรยอมจำนนต่อการข่มขู่เพื่อช่วยคน แต่นางจะตายอยู่แล้ว เขายังไม่แม้แต่จะมองนางสักตา ให้นางไม่เสียใจได้อย่างไร?
เซี่ยหลีปะปนอยู่ในฝูงชนเดินไปข้างหน้า เกือบจะยืนอยู่แถวสุดท้ายของฝูงชน
ได้ยินคำพูดของลู่ติ้งหยวน ก็เลิกคิ้วเล็กน้อย
ถึงแม้เมื่อครู่จะส่งสายตากับลู่ติ้งหยวน บอกให้เขาปล่อยนางไว้
แต่นางยังคิดว่าด้วยนิสัยของเขา ยังไงก็ต้องไถ่ตัวนางกลับไปก่อนแน่นอน
แต่ไม่คิดว่า ผู้ชายคนนี้จะตกลงจริง ๆ!
แต่พอเห็นทหารสองนายเดินนำอยู่ข้างหน้า เซี่ยหลีก็รู้สึกว่าการเลือกของลู่ติ้งหยวนค่อนข้างแปลก