มีเพียงทหารที่กองทัพส่งคนที่มีความสามารถในการรบมานี่แหละ ถึงจะมีโอกาสชนะมากที่สุดสำหรับพวกเขา
ไม่อย่างนั้น ต่อให้พวกเขาทะลวงออกมาจากพวกโจรได้ กองกำลังที่ป้อมยามก็ไม่จำเป็นต้องมีกำลังมากพอที่จะคุ้มกันพวกเขาออกไปได้
บรรยากาศยิ่งตึงเครียดขึ้น ท้องฟ้าก็พลันมีเสียงเครื่องบินบินร่อนระดับต่ำดังมาแต่ไกล เห็นเครื่องบินหลายลำบินจากทางเกาะใต้มุ่งหน้ามา
เซี่ยหลีมองดูทิศทางที่เครื่องบินบินไปมาบนท้องฟ้า พูดเสียงเบา "มาแล้ว"
ทุกคนเห็นเครื่องบินรบหลายลำร่อนลงจอดแต่ไกล
ประตูห้องโดยสารของเครื่องบินลำแรกเปิดออก คนที่ถูกผลักออกมาคือคนที่ถูกมัดอย่างแน่นหนา ถูกคนหนึ่งจับท้ายเสื้อคอเสื้อไว้
ต่อจากนั้น สิ่งที่เห็นไม่ใช่คน แต่เป็นปากกระบอกปืนพกสีดำสนิท จ่ออยู่ที่ศีรษะของชายคนนั้น
ลู่ติ้งหยวนสีหน้าเย็นชานิ่งขรึม ก้าวขายาวเหยียดลงมาจากเครื่องบิน
มือข้างหนึ่งของเขากำเซิ่งไห่เฉิงที่ถูกมัดอย่างแน่นหนาไว้แน่น อีกมือหนึ่งจ่อปืนที่ขมับเขา แล้วตะโกนเสียงเย็นชาไปยังพวกโจรเหล่านั้น "คนฉันพามาแล้ว พวกแกปล่อยตัวประกันก่อน!"
หัวหน้าโจรเห็นหน้าของลู่ติ้งหยวน ความแค้นในใจก็พลุ่งพล่านขึ้นมาทันที สายตาอาฆาตจ้องเขม็งไปที่เขา อยากจะยิงปืนจัดการเขาให้ตายคามือเสียทีเดียว