เซี่ยหลีรู้สึกไม่เข้าใจนัก จึงหันไปมองตามเสียง
หลิวเช่าอิงยิ้มพลางตบหลังลู่ติ้งหยวนเบา ๆ ราวกับถามเล่น ๆ อย่างไม่ตั้งใจว่า “ดูท่าทางเสี่ยวลู่ก็เป็นคนตรงไปตรงมา น่าจะเป็นคนมีจิตสำนึกนะ?”
ลู่ติ้งหยวนรู้ดีว่าความในใจของเขาคงถูกหลิวเช่าอิงมองออกแล้ว อีกฝ่ายอยากช่วยเขาจึงพูดแซวแบบนี้ คอแดงก่ำขึ้นมาจนถึงโคนหู
เพราะยิ่งตื่นเต้นจนหน้าตาแข็งทื่อ เขาจึงตอบออกมาทางจมูกอย่างจริงจังมาก ๆ ว่า “อืม”
หลิวเช่าอิงเห็นลู่ติ้งหยวนที่ปกติสุขุมเยือกเย็นกลับทำตัวเหมือนเด็กหนุ่มหัวร้อน แค่ถามไปประโยคเดียวก็แทบจะสุกทั้งคน อดขำออกมาแทบไม่ไหว
เซี่ยหลีที่ถูกหลิวเช่าอิงกอดไว้ในอ้อมแขน ก็มองลู่ติ้งหยวนด้วยสายตาทั้งงงทั้งแปลกใจ
คน ๆ นี้ช่วงนี้ทำไมชอบมองเธอตอนพูดอยู่เรื่อยเลย? เขาจะมีจิตสำนึกหรือไม่มันเกี่ยวกับเธอด้วยเหรอ?
“นี่เธอถูกจิตสำนึกมันเผาจนตัวแดงทั้งตัวเลยหรือไง?”