เซี่ยหลีรู้สึกว่าคำพูดของหลี่เย่เฉิงฟังดูมีเหตุผลทีเดียว เพียงแค่กวาดสายตามองไป ก็เห็นธงสีดำและรถทหารสีเขียวเต็มไปหมด จนรู้ว่ารถคันนี้คงเข้าไปไม่ได้ในเวลาอันสั้นแน่นอน
เธอจึงพูดทันทีว่า "งั้นเราเดินเข้าไปด้วยกันก็แล้วกัน"
พูดจบก็เปิดประตูลงจากรถ แล้วหันไปพูดกับหลิวหัวเฉิงคนขับรถว่า "หรือคุณจะรออยู่ตรงนี้เพื่อเอารถเข้าไปก็ไม่จำเป็น ไปหาที่อื่นแถวนี้ดูว่ามีที่จอดรถไหม เดี๋ยวตอนกลับค่อยไปเอาก็ได้"
"หน้านี้มีที่แค่นี้เอง ก็จอดไม่พอ"
พูดจบ เธอก็พาผู้คุ้มกันกับหลี่เย่เฉิงเดินเข้าไปข้างในแล้ว
พอก้าวเดินไปเรื่อย ๆ และพบนักวิจัยที่มาร่วมงานเลี้ยงมากขึ้นเรื่อย ๆ เซี่ยหลีก็เริ่มสังเกตว่า การที่เธอมีผู้คุ้มกันติดตามอยู่หลายคน รวมถึงตอนที่เธออยู่ที่ตะวันตกเฉียงใต้เคยเห็นนักวิจัยเหล่านั้นมีผู้คุ้มกันติดตามเป็นกลุ่มใหญ่ ๆ จริง ๆ แล้วสถานการณ์แบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นที่เมืองหลวงเลย
เหตุผลที่นักวิจัยแถบตะวันตกเฉียงใต้ออกมากับคนจำนวนมาก ก็เพราะเหตุผลเดียวเท่านั้น: ที่นั่นคือชายแดนที่ไม่สงบสุข