อย่างไรก็ตาม แม้จะคิดแบบนั้น แต่ซิ่วลี่ก็ไม่วางใจกับปากของลูกสาวตัวเองจริง ๆ
เธอทั้งเก็บของทั้งบอกเซี่ยหลีว่า “ถึงที่นั่นแล้ว ตอนไปเยี่ยมคุณปู่ต้องรู้จักเรียบร้อย พูดน้อยที่สุดเท่าที่พูดได้
ตระกูลลู่ตอนนี้คุณปู่เข้าโรงพยาบาล พ่อแม่สามีกับลุงสองและป้าสะใภ้รองช่วงนี้คงไม่ได้พักผ่อนดี ถ้าเขาพูดอะไรที่ฟังแล้วไม่ชอบใจ ก็อย่าโต้ตอบผู้ใหญ่
และพี่สะใภ้ของเธอตอนนี้ก็อยู่กรุงปักกิ่งเหมือนกัน คงต้องไปเยี่ยมคุณปู่แน่ ๆ
แม้จะเห็นแก่หน้าติ้งหยวน เธอก็พยายามอย่าเกิดเรื่องขัดแย้งกับเขาต่อหน้าคุณปู่
ตอนนี้สุขภาพคุณปู่ไม่ดี อย่าไปโมโหคุณปู่จนเกิดเรื่องอะไรขึ้นมา
ถ้ามีความอัดอั้นข้องใจอะไร กลับมาถึงบ้านปิดประตูเล่าให้ติ้งหยวนฟัง เด็กคนนั้นเป็นคนมีแผนการในตัว
ถ้าห้ามใจไม่ไหวจริง ๆ ก็……
อย่างน้อยก็รอเรื่องของคุณปู่จบลงก่อนแล้วค่อยว่ากัน”
เซี่ยหลี: ……แปลว่าแม่กำลังบอกว่า ถ้าโมโหจนอยากคลั่งก็ต้องรอให้คุณปู่หายป่วย หรือไม่ก็รอให้คุณปู่เสียก่อนสินะ?