เมื่อได้ยินคำตอบของผู้การเจิ้งแบบนั้น ลู่ติ้งหยวนไม่ได้รีบตอบตกลงทันที
เขาครุ่นคิดอยู่สองวินาที ก่อนจะขมวดคิ้วแล้วเปล่งคำขอในใจออกมา
"ใบลารายงานฉบับนี้ เดี๋ยวส่งให้ผู้บัญชาการกองทัพเหรินตอนที่พวกเราถึงกรุงโดยรถไฟได้ไหมครับ?"
ผู้การเจิ้งฟังแล้วก็จริงจังขึ้นทันตา "คุณไม่ไว้ใจผู้บัญชาการกองทัพเหรินหรือ?"
นึกถึงความเป็นไปได้นั้น คิ้วของผู้การเจิ้งขมวดมั่นจนแมลงวันบินผ่านมาถูกบีบตายได้
"ผู้บัญชาการกองทัพเหรินรู้ตัวตนจริงของเซี่ยหลี่ ถ้าเขาเป็นฝ่ายพวกค้ายาจริง มีโอกาสลงมือกับเซี่ยหลี่มากมาย แต่จนถึงตอนนี้ เขาก็ไม่เคยทำอะไรให้เซี่ยหลี่ได้รับอันตรายเลย"
ในฐานะผู้บัญชาการกองทัพ ถ้าอยากทำอะไรกับคนในสังกัด จุดลงมือช่วงชิงชีวิตมีเพียบ
ว่าเฉพาะที่ตัวเซี่ยหลี่ ถ้าผู้บัญชาการกองทัพเหรินเกี่ยวข้องกับพวกค้ายาจริง ก่อนที่เซี่ยหลี่จะไปประเทศเมี่ยน เมื่อรู้ว่าเซี่ยหลี่อยู่ตรงไหน เขาสามารถไม่นำทีมเข้าตามหา แต่เงียบ ๆ พาพวกค้ายาไปล้อมปราบเซี่ยหลี่ก็ได้
ยิ่งไปกว่านั้น หลังเซี่ยหลี่ออกจากประเทศเมี่ยน เขาสามารถแจ้งให้อินทรีเหล็กทันที ให้อีกฝ่ายหาทางลอบสังหารเซี่ยหลี่อย่างลับ ๆ ได้สบาย
แถมยังส่งพิกัดที่แม่นยำของบ้านเซี่ยหลี่ให้พวกค้ายา หรือพวกเมกะ หรือประเทศรัสเซีย ยิงขีปนาวุธหนึ่งลูกก็เก็บคนไปได้ตรงเป๊ะ
รวมถึงพิกัดแม่นยำทุกครั้งที่เซี่ยหลี่ออกภารกิจก่อนหน้านี้ด้วย
แค่เซี่ยหลี่หายไป ลู่ติ้งหยวนก็ไม่มีทางโฟกัสสืบคดีต่อลงเลย ย่อมได้เวลามากขึ้นไปจัดการหลักฐาน
แต่ตอนนี้เซี่ยหลี่ก็ยังแข็งแรงดีเหมือนเดิม แถมไม่เคยถูกโจมตีอันใดอย่างไม่มีเหตุผลเสียด้วยซ้ำ
การสอบสวนเรื่องจ้าวต้าหลี่ก็เสร็จสิ้นเกือบหมดแล้ว ผู้บัญชาการกองทัพเหรินเป็นผู้บังคับบัญชาของจ้าวต้าหลี่ ผิดในข้อละเลยดูแล แต่ก็ไม่มีความผิดที่จับต้องได้จริง