แม้ลู่ติ้งหยวนจะรู้สึกว่าด้วยนิสัยของคุณปู่แล้ว คงไม่อยากเปลืองทรัพยากรฟุ่มเฟือย
แต่ถ้าเป็นสะใภ้ที่ปรับปรุงหม้อไอน้ำขึ้นมาโดยเฉพาะเพื่อสุขภาพของท่าน ขืนท่านผู้เฒ่าไม่เห็นด้วยก็คงไม่กล้าปฏิเสธหน้าสะใภ้หรอก
ในเมื่อหน้าของเมียเขาต่อหน้าคุณปู่นั้นมากกว่าของเขาตั้งเยอะ
คิดถึงตรงนี้ ลู่ติ้งหยวนถอนหายใจยาว เสียงแผ่วเบาลง "พอกลับไปฉันจะจัดการให้คนลงมือขุดดินขุดกำแพงทันที
ก็แค่หวังว่าคุณปู่จะฝ่าฟันมันผ่านไปได้"
พูดจบเขาก็หันไปมองเซี่ยหลี หน้าเรียบนิ่ง สายตาจริงใจ น้ำเสียงจริงใจเป็นพิเศษไม่เคยเป็นมาก่อน "ฉันจะพาลูกนากน้อยไปอยู่เมืองหลวงช่วงหนึ่ง ถ้าคุณปู่ไม่เป็นอะไร คงกลับมาได้ในราวครึ่งเดือน
เธอวางใจได้ ฉันดูแลลูกนากน้อยให้แน่นอน
ช่วงนี้ทางสถาบันวิจัยของเธองานยุ่ง เธออยู่บ้านแล้ว…"
"ฉันไม่อยู่บ้าน"
ไม่ทันที่ลู่ติ้งหยวนจะพูดจบ เซี่ยหลีก็เงยหน้าด้วยสีหน้าจริงใจกว่าที่ลู่ติ้งหยวนตั้งใจแสดงออกมาตอนนี้อยู่หลายเท่า แล้วก็ตอบสวนกลับมาตรง ๆ แบบไม่กระดิกหูกระดิกตา
ลู่ติ้งหยวนที่ตั้งแต่ได้ยินเสียงปลายสายของพ่อเริ่มต้น ก็เริ่มปวดหัวใจเพราะเมียนั่งอยู่ข้าง ๆ ตอนคุยโทรศัพท์แล้ว: …จิตใจที่ลอยอยู่ก็ตกลงหน้าผาตายทั้งเป็นในที่สุด
ลู่ติ้งหยวนยกมือลูบหน้าผาก ก้มสายตามองเซี่ยหลีด้วยสีหน้าช่วยไม่ได้ "ตอนนี้สถานะและฐานะของเธอพิเศษ พอที่อยู่ถูกเปิดเผยออกไปจะอันตรายมาก"
เซี่ยหลีไม่เสียเวลาเถียงกับลู่ติ้งหยวนเรื่องปลอดภัยหรือไม่ปลอดภัย มองลู่ติ้งหยวนแล้วกะพริบตาปริบ ๆ น้ำเสียงจริงใจยิ่งกว่าเมื่อกี้อีก
"เอเชียตะวันออกเฉียงใต้มีทั้งหมด 11 ประเทศ สามประเทศที่อยู่ใกล้พวกเราที่สุด ฉันไปประเทศเมี่ยนกับประเทศเยวี่ยแล้ว เหลือประเทศลาวอีกประเทศที่ยังไม่ได้ไป