ตอนเย็นเซี่ยหลีกับลู่ติ้งหยวนนัดกันไปตลาดกลางคืนในตัวเมือง หลังสอนจบ เธอเขียนตัวเลขชุดหนึ่งไว้บนกระดาน แล้วก็โยนชอล์กทิ้งลงกล่องอย่างสะเพร่า ตบมือสองทีเพื่อปัดฝุ่นที่ติดอยู่
"ความรู้ที่ฉันสอนในคาบวันนี้ ฉันเห็นทุกคนจดกันแล้ว กลับไปตรงไหนไม่เข้าใจ ก็ปรึกษากันได้ ถ้าไม่มีใครเข้าใจจริง ๆ ก็โทรหาฉันได้นะ"
พูดจบ เซี่ยหลีก็หมุนตัวเดินออกไปทันที
หลิวหัวเฉิงรีบพุ่งเข้ามา แล้วพูดกับนักศึกษาหลายคนที่ฟังจนวิญญาณแทบหลุดลอยว่า "รบกวนทุกคนช่วยลอกเบอร์โทรบนกระดานไว้หน่อย อย่าไปบอกใครล่ะ นี่เป็นเบอร์โทรภายในของกรมเสนาธิการทหารรวม ถ้าหลุดออกไปตามอำเภอใจ มีสิทธิ์โดนข้อหาละเมิดความลับทางการทหารนะ"
ทุกคน: !!! โหดขนาดนี้เลยเหรอ?!
อาจารย์เซี่ย ของแบบนี้คุณก็ไปขอยืมมาจากกรมเสนาธิการทหารรวมมาใช่ไหมเนี่ย?!
ทุกคนล้อมวงกัน พูดคุยกันเจี๊ยวจ๊าวไม่หยุดเหมือนฝูงนกกระจอก
ในใจต่างคนต่างคิดไปสารพัด แต่ก็ยังรีบวิ่งไปที่ข้างกระดาน แล้วเริ่มจ้องมองเจ้าของใหญ่บนพื้นด้วยความกังวล กลัวมันจะมีอะไรเสียหายขึ้นมา