เซี่ยหลีกินซาลาเปาไปพลางก็ช่วยเซี่ยเจี้ยนกั๋วแซะลู่ติ้งหยวนไปพลาง “ลูกเขยปากบอกให้ฉันกับน้องโอตเตอร์กินผัก แต่ตัวเองก็ชอบกินเนื้อไม่ใช่เหรอ ปาท่องโก๋ไม่มีเนื้อสักชิ้น เขาก็ยังไม่ชอบกิน!”
เซี่ยเจี้ยนกั๋ว: ……
หลีซิ่วลี่: ……
ลู่ติ้งหยวน: ……
เซี่ยเจี้ยนกั๋วมองลูกสาวตัวดีด้วยสายตาไม่พอใจนิดหนึ่ง
“ที่ติ้งหยวนชอบกินเนื้อตอนนี้เพราะเขาออกกำลังกายหนัก แล้วเธอกับน้องโอตเตอร์ล่ะ?? สองคนนั้นเลือกกินชัด ๆ!”
ได้ยินการตัดสินลำเอียงแบบกะละมังใหญ่ของพ่อ ใบหน้าเซี่ยหลีก็เปลี่ยนไปทันที เธอมองพ่อตาค้าง
“พ่อลำเอียงเกินไปแล้วนะ กินเนื้อเหมือนกัน ทำไมเขาถึงเป็นคนออกกำลังกายหนัก แต่ฉันกับน้องโอตเตอร์ถึงเป็นคนเลือกกินล่ะ?
นากน้อยกำลังโตต้องใช้พลังงานนั้นยังไม่ต้องพูดถึง แต่ฉันก็ออกแรงไม่น้อยนะ ลองดูสิ วัน ๆ ฉันต้องประลองปัญญาประลองกำลังกับพวกชาวต่างชาติ นี่ฉันก็ใช้พลังสมองทั้งนั้นเลย!
สมองเป็นอวัยวะที่ใช้พลังงานสูง ความต้องการพลังงานสูงมาก สมองมีน้ำหนักแค่ 2% ของน้ำหนักร่างกาย แต่กินพลังงานทั้งร่างกายถึง 20% ถึง 25%
เวลาคิดหนัก ๆ กิจกรรมของเซลล์ประสาทในบางส่วนจะพุ่งสูงขึ้น การใช้พลังงานก็เพิ่มขึ้นอีก
การคิดเชิงลึกต้องใช้สารสื่อประสาทจำนวนมาก อย่างโดปามีน นอร์อะดรีนาลีน การสังเคราะห์และการเผาผลาญของสารเหล่านี้จะเร่งให้ความเหนื่อยล้าสะสมมากขึ้น……”