ลู่ติ้งหยวนเชื่อสนิทว่าถ้าเขาเอ่ยคำถามนั้นออกไปตรง ๆ ภรรยาต้องจับเขากดลงบนเตียงแล้วตบกระชากไม่เล็ด
เตียงของสามีภรรยาบ้านอื่นมีไว้ทำเรื่องอย่างนั้น แต่เตียงคู่สมรสของบ้านนี้กลับเป็น 'เครื่องทรมาน' ที่แปลงร่างได้ พื้นที่ทรงลูกบาศก์มีหกด้าน ปิดตันไปสามด้าน ขึ้นข้างบนก็ไม่ไหว พอลงไม้ลงมือกันทีไรก็หนียากเหลือเกิน
ลู่ติ้งหยวนครุ่นคิดเลือกคำพูดอย่างถี่ถ้วนแล้วเอ่ยกับเซี่ยหลี
"แอปเปิ้ลหวานแกนน้ำผึ้งจากอาเคอซูน่ะหวานกว่าแอปเปิ้ลที่ไหนจริง ๆ
แถมแอปเปิ้ลพวกนี้คุณปู่ส่งมาให้จากลูกน้องเก่า ปลูกเองทั้งหมด ไม่ฉีดยาฆ่าแมลง เป็นแอปเปิ้ลจากต้นเก่า รสชาติดีกว่าแอปเปิ้ลธรรมดาหลายเท่า
เดี๋ยววันหลังขอให้คุณปู่หามาให้บ้านเราสักสองสามลัง กลับบ้านแล้วเธอเอาไปป้อนแอปเปิ้ลลูกนาก"
ใจความที่แฝงมาคือ แบบนี้พอกลับบ้านแล้วเธอก็จะใช้แอปเปิ้ลให้ลูกนากเรียกเธอว่า 'แม่' ได้เช่นกัน
และตัวเขาเองก็จะลองทำดูบ้าง
เซี่ยหลี: ...โอ้พระเจ้า คู่แม่คู่พ่อแบบเขาสองคนนี่ จะถึงกับต้องพึ่งแอปเปิ้ลคนอื่นทานเลี้ยงกันถึงจะให้ลูกเรียกสักคำได้งั้นเหรอ?!
มันเวทนาไปหน่อยหรือเปล่า?!!
เซี่ยหลีสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เมื่อสายตาเย็นชาวูบวาบมองไปที่ลู่ติ้งหยวน รอยยิ้มก็ค่อย ๆ บิดเบี้ยวจนน่าขนลุก
"เธอนี่มันไม่รู้จริง ๆ เหรอว่าฉันพูดแบบนี้ไม่ได้อยากให้เธอไปทำโฆษณาให้แอปเปิ้ลหวานแกนน้ำผึ้งอาเคอซู แต่กำลังตำหนิลูกชายเธอที่รู้จักแต่กิน! ?"
คราวนี้ลู่ติ้งหยวนกลั้นไม่ไหวจริง ๆ แววตาที่มองเซี่ยหลีกลายเป็นอาการอ้างอิดอ่อนใจแฝงความหมายว่า 'ลูก นี่มันไม่ได้ติดแม่เธอเองเหรอ?'