เซี่ยหลี ยังไม่ทันได้พูด พี่สะใภ้หวัง ก็ก้าวออกมาพยักหน้า "เขาพูดกันล้วนๆ ว่าเธอโกหก!"
เมื่อครู่ พี่สะใภ้หวัง ถูกคนอื่นด่า จนถูกด่าลูกชายตัวเอง โมโหมาก พูดไม่ออกอยู่พักหนึ่ง
แต่เสี่ยวเซี่ย มาช่วยเธอ เพราะเธอทะเลาะกับคนอื่น เธอจะให้ เสี่ยวเซี่ย ออกรบให้เธอตลอด แต่ตัวเองกลับอยู่ในตำแหน่งที่ถูกปกป้อง ไม่พูดอะไรสักคำได้ยังไง?
นั่นมันกลายเป็นคนแบบไหน?
เธอพูดอย่างจริงจัง มองไปที่ทุกคน "ในเมื่อพวกคุณอยากรู้ว่าบ้านเราเป็นยังไง วันนี้ฉันก็จะพูดให้ฟัง!
โดยเฉพาะคนที่ปากหมา ขนาดเด็กยังไม่เว้น พูดจาแบบนี้ ระวังจะส่งผลกรรมถึงลูกหลานของตัวเอง!"
คนที่เคยพูดถึงลูกของ พี่สะใภ้หวังน้อย เมื่อได้ยินคำพูดของ พี่สะใภ้หวัง สีหน้าก็เปลี่ยนเป็นไม่ดีทันที
สีหน้าของ ป้าหวัง ก็ไม่ดีเช่นกัน ยกมือดึงแขนของ พี่สะใภ้หวัง ออกแรงเล็กน้อย ขมวดคิ้วมอง พี่สะใภ้หวัง แล้วตำหนิว่า "พูดยังไง? เป็นเพื่อนบ้านกัน เธอทำแบบนี้ได้ยังไง?"
พูดจบก็หันไปมองทุกคน ขมวดคิ้ว พูดอย่างจริงจัง "นี่เป็นเรื่องของบ้านเราตระกูลหวัง ไม่ต้องให้ทุกคนมายุ่ง และหวังว่าต่อไปจะไม่พูดจาไม่ดีอีก เพราะมันไม่ดีต่อชื่อเสียงของลูกชายฉัน!