"ในเมื่อทุกคนคิดว่าเรื่องนี้ไม่ถูกต้อง งั้นพวกเราไปที่บ้านเพื่อคุยกันให้รู้เรื่องดีกว่า
ไม่ใช่บอกว่ามีคนเห็นหรือไง? บอกฉันมาว่าเป็นใคร ฉันจะเรียกเขามา แล้วพวกเราก็ไปด้วยกัน!
ถ้าเป็นความผิดของพี่สะใภ้หวังจริง พวกเราก็ต้องให้เธอแก้ไข แต่ถ้าใครตั้งใจสร้างข่าวลือ พวกเราก็ต้องไปหาผู้ตรวจการการเมืองในกองทัพเพื่อคุยกันให้รู้เรื่อง
การทำลายชื่อเสียงของคนอื่นแบบนี้ปล่อยผ่านไม่ได้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นนี่มันจะผลักคนให้ตายหรือไง!?"
พี่สะใภ้เฉินไม่คิดว่าเซี่ยหลีที่ปกติแล้วพูดจาดีๆ จะลงมือทันทีแบบนี้ ตกใจจนสุดตัว พยายามดิ้นรนสุดแรง
เสียงแหบแห้งจนแทบแตก "เซี่ยหลี! เธอจะทำอะไร? ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้!"
พี่สะใภ้เฉินบิดตัวไปมาอย่างสุดแรง พยายามจะหลุดจากการจับของเซี่ยหลี แต่ไม่ว่าจะออกแรงเท่าไหร่ ต่อให้ทุ่มสุดตัวเหมือนหมูปีใหม่ที่กำลังจะถูกเชือด กลับดิ้นไม่หลุดแม้แต่นิดเดียว
เหล่าพี่สะใภ้ที่นั่งคุยเล่นอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ เห็นท่าทีของเซี่ยหลีแบบนี้ก็ตกใจกันไปตามๆ กัน
ปกติพวกเธอนั่งคุยเล่นใต้ต้นไม้ใหญ่ก็พอแล้ว แต่ถ้าเรื่องนี้ไปเกี่ยวกับงานของสามี มันก็คนละเรื่องกันแล้ว
อีกอย่างปกติเสี่ยวเซี่ยก็มานั่งฟังคนอื่นนินทาใต้ต้นไม้ใหญ่กับพวกเธอไม่ใช่เหรอ ไหงจู่ๆ ถึงคิดจะไปฟ้องร้องขึ้นมาได้ล่ะ?
นี่มันผิดกฎที่ตกลงกันไว้โดยปริยายชัดๆ!