พี่สะใภ้หวังหัวเราะเย็นชา "แล้วคุณไม่พูดหรือไงว่าพี่สามถูกยกให้คนอื่นตั้งแต่เด็กๆ ไม่มีหน้าที่ต้องเลี้ยงดูพวกคุณเลย"
"โอ้โห~" คนในที่นั้นหลายคนที่ได้เห็นเรื่องใหญ่แบบนี้ต่างก็อุทานออกมาด้วยความตกใจ การพลิกผันครั้งแล้วครั้งเล่าแบบนี้เรียกได้ว่าทำให้คนดูกันไม่ทันเลยทีเดียว
สีหน้าของลุงใหญ่ตระกูลหวังไม่สู้ดีนัก น้ำเสียงแฝงไปด้วยแววข่มขู่ "แล้วคุณจำได้ไหมว่าผู้ชายของคุณได้เข้ากองทัพก็เพราะสถานะคนของตระกูลหวังนี่แหละ?
น้องสะใภ้ ถ้าพูดแบบนี้มันก็ไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว
จะเอาแต่ยกชามกินข้าวแล้ววางชามด่าแม่แบบนี้ไม่ได้นะ?"
จริงๆ แล้วไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้คิดอะไรอยู่ กล้าพูดอะไรก็พูดได้หมดเลย!
พี่สะใภ้หวังตัดสินใจได้แล้วก็จะไม่หันกลับไปอีก
สายตามองไปที่ลุงใหญ่ตระกูลหวังอย่างเย็นชา "เงินสิบหยวนนั้นไม่ใช่ค่าที่ใช้เช่าบัญชีตระกูลพวกคุณเหรอ?
ตอนแรกก็ตกลงกันไว้แล้วว่า ขอแค่ให้พวกคุณปีละสิบบ่วย ก็จะใส่ชื่อพี่สามกลับเข้าไปในบัญชีตระกูล