ผู้บัญชาการกองทัพเหรินตอนนี้จะมีอะไรที่ยังไม่รู้อีก
ที่ซาหลี่และพวกจัดฉากขึ้นมาแบบนี้ ว่ามาเปลี่ยนเสื้อผ้า ที่จริงคือวางแผนจะหนี!
แค่มองคนสองคนที่นอนแน่นิ่งอยู่ใต้ต้นไม้ และท่าทีเฉื่อยชาของคนนอกรอบอีกหลายคน ก็รู้ว่าพวกนี้วางแผนมานานแล้ว!!
ผู้บัญชาการกองทัพเหรินหมุนตัวกลับมามองเฉอสงเหมย์และพวกทันที แววตาเย็นเยียบน่าขนลุก “คนหายไปไหน?”
ถึงขั้นตอนนี้แล้ว เฉอสงเหมย์แม้จะสะท้านใจกับสีหน้าโกรธกริบของผู้บัญชาการกองทัพเหริน แต่ก็ไม่มีความคิดจะทรยศซาหลี่เลยแม้แต่น้อย
เฉอสงเหมย์: “นายพลอำลาไปแล้ว 20 กว่านาที ตอนนี้คุณวิ่งตามไปก็ไม่ทันแล้ว”
ฟังคำตอบนั้น เส้นเลือดที่ขมับของผู้บัญชาการกองทัพเหรินเด้งดึ๋งๆ ใจเดือดสุดกู้
“พวกเธอทำแบบนี้ ไม่กลัวโดนลงโทษกันเลยหรือ!?
ถ้าซาหลี่เกิดเรื่องไม่ดีขึ้นมา พวกเธอจะเป็นยังไงต่อ!? เธอไปอยู่ที่ไหน?”
คำพูดนี้แน่นอนไม่ได้ถามเฉยๆ แต่ตั้งใจใช้บังคับเอาความจริงเรื่องที่หายของซาหลี่ออกมา