ทุกคนต่างหันมามองเซี่ยหลีด้วยสีหน้าประหลาดใจ
ตอนที่ผู้บัญชาการของพวกเขาเผาฐานที่มั่นยาเสพติดของคนอื่น นั่นคือคนท้องแก่เกือบครบกำหนด
ร่างกายบอบบางแบบนั้น ตอนที่ไฟลุกไหม้สารเสพติดไม่เพียงแต่ถอนตัวได้อย่างสำเร็จ ยังสามารถหอบอาวุธจำนวนมหาศาลออกมาและอพยพได้อย่างปลอดภัยงั้นเหรอ?
ไม่ใช่ว่าตอนที่รองผู้บัญชาการกองพลลู่เจอเธอ เธอวิ่งหนีอย่างอนาถระทกอยู่งั้นหรือ?
ยังมีเวลาแอบซ่อนอาวุธอีกงั้นเหรอ!?
เซี่ยหลีไม่แคร์สายตาตกใจกลืนไม่กลายของทุกคน นั่งรถเดินทางไปกับทุกคนมุ่งหน้าสู่ถ้ำที่เขาบอกเอาไว้
ถ้ำที่ถูกทำเครื่องหมายไว้บนแผนที่มีพื้นที่จริงไม่เล็กเลย เซี่ยหลีเองก็ไม่ค่อยแน่ใจว่าข้างในถ้ำมีอะไรอีกบ้าง
แต่ตอนนี้เขาต้องหาทางเข้าไปเองก่อนเพื่อเอาของออกมาวาง แล้วค่อยปล่อยให้คนอื่นเข้าไป ไม่อย่างนั้นคำโกหกเรื่อง "แค่แอบซ่อนอาวุธไว้" นี่ก็จะไม่รอดแล้ว
เดินมาถึงปากถ้ำ เซี่ยหลีหันไปบอกพลรักษ์ความปลอดภัยที่จะเข้าไปเป็นกลุ่มแรกว่า: "ฉันฝังกับดักไว้ข้างใน ฉันต้องเข้าไปถอนกับดักก่อน พวกคุณค่อยเข้าไป"
ทุกคนไม่ใช่วันแรกที่รู้จักกับเซี่ยหลี ผู้บัญชาการของพวกเขาออกไปจัดการศัตรูชอบใช้วิธีแสบซ่อนไม่มีเสียงที่สุด ไม่ขุดกับดักก็ทำอาวุธลอบโจมตี ดังนั้นไม่มีใครสงสัยเลยว่าเซี่ยหลีจะบอกว่าฝังกับดักไว้ในถ้ำ
บางคนที่คิดสุดขั้วยังรู้สึกว่าสิ่งที่เซี่ยหลีวางไว้ข้างในคงไม่ใช่กับดักกันโจร แต่เป็นอุปกรณ์ทำลายตัวเองแบบหนึ่ง ใครเข้าไปโดนโดยบังเอิญเมื่อไร อาวุธข้างในจะถูกทำลายจนหมดสิ้น
เหอจวินพูดด้วยสีหน้าจริงจัง: "ผู้บัญชาการเชิญตามสบาย พวกเรารออยู่ข้างนอก
ระวังตัวด้วยนะ"