บังคับให้ไปชนบท? ภรรยาทหารนักวิจัยขนของบ้านแกจนเกลี้ยง

ตอนที่ 3471 วินาทีก่อน: ซ้อมรบคืบคลานกระหน่ำ! วินาทีถัดมา: ไม่รู้แล้ว พันหันจะอร่อยหรือเปล่านะ

7 นาที· 1.7K คำ

คำพูดของผู้อำนวยการเซียไม่ได้มีที่มาโดยปราศจากเหตุผล เพราะก่อนหน้านี้สิ่งที่สถาบันวิจัยของเซี่ยหลีคุยกันอยู่ตลอดก็คือ อาวุธกำลังสูงมันมีมากเกินไป เรือบรรทุกเครื่องบินจ่ายพลังงานไม่ไหว

คำตอบที่เซี่ยหลีให้ไว้ในตอนนั้นก็คือ ต้องรอฝ่ายพลังงานนิวเคลียร์คิดค้นเรื่องแหล่งพลังงานออกมาได้ ทุกอย่างก็จะคลี่คลายไปในตัว ตอนนี้พวกเขาทำได้แค่เอาของทุกอย่างที่ใช้ได้ออกมาให้ครบ เพื่อรอให้ปัญหาแกนกลางของเรือบรรทุกเครื่องบินพลังงานนิวเคลียร์ถูกแก้จริง ๆ ค่อยนำอาวุธทั้งหมดขึ้นเรือ ผลลัพธ์ก็จะได้มาเองตามธรรมชาติ

แต่ว่าเซี่ยหลีหายากที่จะมีความกระตือรือร้นในการทำงานสูงขนาดนี้ ถึงแม้ผู้อำนวยการเซี่ยจะรู้ดีว่าเหตุผลพื้นฐานที่สุดที่ทำให้เธอกระตือรือร้นขนาดนี้ก็เพราะเธออยากรีบเก็บงานฝั่งนี้ให้เสร็จแล้วรีบกลับเมืองหลวง ณ ตอนนี้เขาก็ไม่มีความคิดแม้แต่นิดเดียวที่จะทำให้ความกระตือรือร้นของเซี่ยหลีหมดไป

เขาสั่งการทันทีให้คนขนเอาอาวุธชุดที่สถาบันวิจัยคิดค้นขึ้นทั้งหมดพร้อมระบบป้องกันย้ายมา และจัดคนไปจัดฉากทดสอบอาวุธทันที

แค่ไม่ต้องขึ้นเรือ ใช้เป็นอาวุธภาคพื้นดินอย่างเดียว ในแง่หนึ่ง อาวุธพวกนี้ก็ถือได้ว่าเป็นอาวุธที่ทันสมัยที่สุดของการซ้อมรบหนึ่งครั้งแล้ว

พวกเขาเคยนัดกันไว้แล้วว่าจะจัดการซ้อมรบสักหนึ่งครั้ง ลองใช้อาวุธล่วงหน้าแล้วค่อยจัดสรรก็ไม่ใช่เรื่องเสียหาย

คนในกองทัพเป็นพวกฟังคำสั่งเป็นชีวิตจิตใจ ผู้อำนวยการเซียให้ไปขนของ พวกเขาก็ขนมาอย่างรวดเร็ว และคนที่มาพร้อมกับของพวกนี้ก็มีนักวิจัยบางส่วนจากสถาบันวิจัยด้วย

ด้วยความที่สองเดือนที่ผ่านมาเซี่ยหลีทำงานแบบไม่ตายก็ไม่หยุด กดโควตาหนัก ๆ ให้ห้องทดลองทุกห้อง แถมยังลงมือชี้แนะด้วยตัวเองอีก ตอนนี้ผลงานวิจัยของแต่ละห้องทดลองจึงเป็นไปตามที่เซี่ยหลีคาดไว้จริง ๆ คือเสร็จไปได้ราวเจ็ดแปดส่วนแล้ว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป