ภายในเขตที่พักครอบครัวทหารโรงงาน
กู้อวิ๋นอี้ นั่งอยู่ในห้องหนังสือ มือหนึ่งถือหูโทรศัพท์พูดสายไปพร้อมกับนวดขมับอย่างเหนื่อยล้า
ปลายสายอีกฝั่งส่งเสียงที่เต็มไปด้วยความฉุนเฉียว
"ฝั่งนายมันเป็นยังไงกันแน่? มีความคืบหน้าแล้วหรือยัง!?
ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าส่งเจ้าคนไร้ประโยชน์อย่างนายไปน่ะ เพื่ออะไรกันแน่!
ตอนแรกนายพูดว่ายังไง?
นายบอกว่าเซี่ยหลีเติบโตมาในสิ่งแวดล้อมที่บริสุทธิ์ ถูกคู่หมั้นหลอกลวงมาก่อน น่าจะเป็นวัยที่เพิ่งรู้จักรักใคร่ พวกนั้นจะต้องสนใจผู้ชายสุภาพอ่อนโยนแบบนายแน่นอน
ผลลัพธ์ตอนนี้ล่ะ!?
นายไปอยู่นั่นตั้งนานขนาดนี้แล้ว กลับไม่มีประโยชน์อะไรเลย ถ้าไม่ไหว ตอนแรกนายจะขวางคนที่องค์กรจะส่ง แล้วดันขอลงสนามเองทำไม เพื่อให้ฉันขายหน้าใช่ไหม!?
ฉันจะเอานายไว้ทำไมกัน!?
เจ้าเหลยคงน่ะ วิจัยเรือรบเถาเที่ยสำเร็จแล้ว ตอนนี้แม้แต่รถถังหนักก็ปรับปรุงเสร็จ แถมยังมีผลงานเด่นชัดในสมรภูมิเวียดนามอีกด้วย