ชายหนุ่ม... ร้อยโทถึงกับเดือดดาลทันทีที่ถูกชายหนุ่มยั่วโทสะ สีหน้าของเขาดูน่ากลัวไม่น้อย
เขารีบออกคำสั่งทันที "จับตัวมันมา..."
"เดี๋ยวก่อน!"
ยังไม่ทันที่ร้อยโทจะสั่งการ พันตรีก็เอ่ยปากห้ามไว้ พร้อมกับจ้องมองชายหนุ่มด้วยสีหน้าเคร่งเครียด และห้ามปรามการกระทำที่หุนหันพลันแล่นของร้อยโทเอาไว้
"ร้อยโท ไอ้หนุ่มนี่มันจงใจยั่วโมโหพวกเรา ด้านหน้ามันต้องมีอะไรแอบแฝงแน่นอน!"
แม้ยศร้อยโทจะสูงกว่า แต่เขารู้ดีว่าในเรื่องเล่ห์เหลี่ยม ต่อให้เอาตัวเขาหนึ่งร้อยคนมารวมกัน ก็คงสู้ความคิดของนายทหารยศร้อยตรีคนนั้นไม่ได้
เขาจึงหยุดส่งคำสั่งทันที แล้วขมวดคิ้วหันไปมองนายทหารยศเรือตรีด้วยความฉงน
"นายจะทดสอบพวกมันยังไง?"
นายทหารยศเรือตรียิ้มบางๆ ถึงรอยยิ้มของเขาจะดูอ่อนโยนราวกับสายลมในฤดูใบไม้ผลิ แต่ในแววตากลับแฝงไว้ซึ่งความเย็นชา
"เราเลี้ยงอาหยวนซานมาตั้งหลายวันแล้ว"
ในหัวเซี่ยมีคำกล่าวว่า เลี้ยงทหารพันวัน ใช้เพียงชั่วครู่
"งั้นเราส่งมันออกไปลาดตระเวนแทนพวกเราก็แล้วกัน"
นี่คือจุดจบที่นายทหารยศเรือตรีคิดไว้ตั้งแต่แรกแล้ว สำหรับไอ้ขี้แพ้ที่ทำอะไรก็ไม่สำเร็จ มีแต่ก่อเรื่องเพิ่มปัญหา