เสียงของเซี่ยหลีเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
"คนจะหายไปก็ช่างเถอะ แต่รถถังตั้งเยอะขนาดนั้นคันจะติดต่อไม่รู้เรื่องได้ยังไง?
ของใหญ่โตตั้งเกือบสิบกว่าคันอยู่ด้วยกัน ต่อให้อยากซ่อนก็ซ่อนไม่มิด แล้วทำยังไงถึงจะทำให้รถทั้งคันหายไปต่อหน้าต่อตาแบบนี้ได้?"
ตอนที่เซี่ยหลีได้ยินข่าวนี้ ตอนแรกก็อดรู้สึกเป็นห่วงหลี่ชิ่งหนานและลู่ติ้งหยวนไม่คิดจริง ๆ
แต่พอได้สติขึ้นมาหน่อย เธอก็ตระหนักได้ว่า ความเป็นไปได้ที่ทั้งกองพันจะหายไปเฉย ๆ นั้นแทบจะเป็นศูนย์
ไม่ใช่ว่าโลกแฟนตาซีนี่นา ไอ้คนกับรถถังตั้งเท่าไหร่ อย่าบอกนะว่าจะหายไปก็หายไปได้?
เห็นเซี่ยหลีตื่นเต้นผู้บัญชาการกองพลหลิวก็รีบปลอบ
"นายสงบสติอารมณ์ก่อน
ทางหน่วยก็คิดถึงปัญหาที่นายพูดมานี้เหมือนกัน เลยส่งคนไปค้นหาเป็นวงกว้างโดยมีจุดที่ติดต่อครั้งล่าสุดเป็นศูนย์กลาง
แต่ก็ไม่พบอะไรเลย ทั้งรถถังและคนหายไปอย่างไร้ร่องรอยดั่งหายไปจากผืนโลก
ตอนนี้ทุกคนต่างคาดเดาว่าคนอเมริกันคงระแวงยานเซี่ยจื้อ เลยลอบโจมตกรมรถถังที่หนึ่ง แล้วกวาดทั้งคนทั้งรถถังไปด้วยกัน"
ผู้บัญชาการกองพลหลิวพูดมาถึงตรงนี้ก็ถอนหายใจด้วยสีหน้าเศร้าโศก
"จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้รับข่าวคราว ไม่เห็นแม้แต่ใครสักคนหน้าโผล่มาเลย
ตอนนี้ทำได้แค่หวังว่าพวกเขาแค่ต้องการนำชิ้นส่วนรถถังรุ่นหนักเซี่ยจื้อไปวิจัยเท่านั้น ก็จได้พวกนักโทษไปด้วย ก็ไม่ได้ตั้งเจตนาหมดสิ้นกรมรถถัง
เธอเป็นกังวลไปก็ไม่ช่วยอะไร หน่วยงานจะช่วยเจรจากลับมาอย่างสุดความสามารถแน่นอน เธอกลับไปรอข่าวสบายใจ ๆ เกอะ"
เซี่ยหลี: ...
หลี่ชิ่งหนานและลู่ติ้งหยวนต่างก็อยู่ในกรมรถถัง กองพันนี้ยังมีเพื่อนร่วมรบที่เธอรู้จักเป็ดอยู่ด้วย คนล้วนหายไปในสนามรบทั้งอย่างงั้น จะให้เธอสบายใจได้ยังไง?