ริมฝีปากของผู้บัญชาการกองพลหลิวถูกเม้มเป็นเส้นตรง เพราะออกแรงมากเกินไปจนแทบจะซีดเผือด
กองทัพใหญ่กลับมาหาได้จริง แต่อาการที่แท้จริงทำให้เขาไม่รู้จะบอกเซี่ยหลีอย่างสงบได้อย่างไร
เขากัดฟัน สีหน้าเจ็บปวดและโกรธแค้น พูดว่า "ลู่ติ้งหยวนพาคนกลุ่มเล็ก ๆ คุ้มกันทุกคนอพยพ เขาเสียชีวิตแล้ว"
เซี่ยหลี: ???
เซี่ยหลี: !!!!
"ครืน ๆ!"
นอกหน้าต่างฟ้าแลบวาบสว่างจ้าทั่วท้องฟ้า ฉายให้ท้องฟ้าที่มืดครึ้มสว่างขึ้น พร้อมเสียงฟ้าร้องกึกก้องไปทั้งฟ้า เสียงดังจนแทบทำให้หูอื้อ
สมองของเซี่ยหลีตึ้บไปชั่วขณะ ว่างเปล่าไปครู่หนึ่ง หน้าอกเหมือนมีอะไรมาบีบรัดอย่างแรง หายใจติดขัดไปหมด
อาจเป็นเพราะเตรียมใจไว้กับผลร้ายมานานแล้ว เมื่อเทียบกับความหงุดหงิดเมื่อสองสามวันก่อน เธอกลับสงบลงได้อย่างรวดเร็วในครั้งนี้