คืนวันนั้น ภายในค่ายทหารมีนายทหารและครอบครัวของกองทัพปลดปล่อยถูกจับกุมอย่างลับ ๆ 24 คน รวมถึงสามีภรรยาที่เพิ่งส่งข่าวออกไปแล้วเดินทางกลับค่ายด้วย
ทว่าเหตุผลที่พวกเขาถูกพาตัวไปล้วนธรรมดาสุด ๆ ไม่ว่าจะออกภารกิจ ย้ายหน้าที่ หรือกลับบ้านญาติฝ่ายผู้หญิง จึงไม่ได้ทำให้ใครสงสัยทันที
ฝ่ายอื่น เมื่อรู้ว่าข่าวได้รั่วไหลออกจากค่ายไปแล้ว หลังไล่คนออกไป เซี่ยหลีก็เริ่มสร้างภาพลวงตาว่าตนเองเป็นคนที่ชอบออกนอกบ้านเป็นประจำตามปกติ
คืนวันนั้น พอหลีซิ่วลี่กับเซี่ยเจี้ยนกั๋วเพิ่งกลับถึงบ้าน เซี่ยหลีก็อุ้มนากน้อยไว้เหมือนอุ้มตุ๊กตาผ้า แล้วยื่นหน้ายิ้มแฉ่งเข้าไปหาหลีซิ่วลี่ น้ำเสียงแจ่มใสว่า "แม่ ฉันได้ยินว่าคืนนี้มีงานวัด ฉันพาเสี่ยวเป่าไปดูหน่อยได้ไหม"
เซี่ยเจี้ยนกั๋วเบ้ตามองเซี่ยหลีแวบหนึ่ง "องค์กรไม่ได้กำหนดโซนเขียว โซนเหลือง และโซนแดงให้เจ้าหรือไง
งานวัดคนเยอะขนาดนั้น กลัวว่าจะไม่ถึงขั้นโซนเหลืองเสียด้วยซ้ำ"
อย่าคิดว่าเขาไม่รู้ ตั้งแต่ลูกสาวกลับมาอยู่บ้าน องค์กรเอาแผนที่กรุงหลวงมาวงกลมกำหนดให้ลูกสาวของเขาเรียบร้อยแล้ว ตรงไหนเป็นโซนเขียวที่การรักษาความปลอดภัยแน่นหนา ตรงไหนเป็นโซนเหลือง และตรงไหนเป็นโซนแดงที่อันตรายสุด
ผลคือลูกสาวเดินเที่ยวในโซนเขียวไปวัน ๆ แล้วก็บ้าบออะไรไม่รู้เลื่อนไปเที่ยวโซนเหลือง ชัดเจนว่าตั้งใจ!
สิ่งเดียวที่ทำให้พ่อแก่อย่างเขารู้สึกโล่งอกเล็ก ๆ คือลูกเฮงซวยของบ้านนี้ จะเที่ยวในโซนเขียวเท่านั้นถึงจะอุ้มลูก ส่วนเวลาอยากไปเที่ยวโซนเหลืองมักจะฝากเด็กไว้ที่บ้าน มีเขาหรือแม่ของเขาอย่างน้อยหนึ่งคนอยู่เฝ้า และจัดคนจำนวนมากเฝ้าดูแล ไม่พาเด็กไปเสี่ยงด้วย
เซี่ยหลีหันหัว ทำหน้าซื่อ ๆ มองเซี่ยเจี้ยนกั๋ว "วัดฮู่กั๋วก็ไม่ได้อยู่ไกลจากเชิงกำแพงเมืองหลวงเลยนะ ที่เขาตั้งชื่อว่า 'ปกป้องชาติ' แบบนั้นยังจะไม่ปลอดภัยอีกเหรอ