เซี่ยหลี่พึ่งลงมานั่งในรถ สีหน้าบนใบหน้าก็เปลี่ยนไปทันที เธอเก็บท่าทางยิ้มแย้มไม่จริงจังเมื่อสักครู่ทิ้ง แล้วหันมาออกคำสั่งกับคนใต้สังกัดอย่างจริงจังว่า "ทุกคนในรถคันที่สอง เปลี่ยนเป็นชุดพลเรือน!
สักครู่ตอนไปงานวัด พวกเธอออกเดินแบบพลเรือน คนในรถคันนี้เดินตามฉันไป"
คิดแวบหนึ่ง เธอก็เสริมขึ้นอีกประโยค "ฉันมีเครื่องสำอางอยู่ สักครู่ให้คนรถคันที่สองทาหน้ากันหน่อย ประดับไฝ ทาแต้มคิ้วอะไรก็แล้วแต่ ขอให้คนที่รู้จักพวกเธอดีจำไม่ได้ก็พอ"
ตามปกติเธอมีกฎตายตัว คือต้องมีเจ้าหน้าที่คุ้มกันติดตามไม่น้อยกว่า 6 คน ข้อนี้ไม่ใช่แค่คนเหล่านี้รู้เอง คนในกองทัพก็รู้กันทั่ว
ถ้าเธอออกจากบ้านโดยไม่พาใครไปเลย ย่อมทำให้คนอื่นสงสัยแน่นอน
แต่ถ้ามีทั้งชุดโจ่งแจ้งและชุดแอบแฝง แถมยังแต่งหน้าแปลงโฉมเบา ๆ นิดหน่อย คนที่ไม่คุ้นเคยจริง ๆ ก็จับต้องไม่ได้
ฝ่ายนั้นชะรอยจงมีความคิดร้ายขึ้นมาเถอะ ไม่อย่างนั้นเวลาที่เธอเหนื่อยยากมาทั้งหมดนี้ก็เสียเปล่า
เซี่ยเสี่ยวเป่าที่นั่งอยู่ข้างเซี่ยหลี่เอียงหัวมองเธอ แววตาแปลก ๆ ประดุจไม่เข้าใจ