ภายในหมู่บ้านครอบครัวที่ตระกูลเซี่ยพำนักอยู่ ณ ห้องหนึ่งของบ้านครอบครัว
“เอี๊ยด!”
“กริ้ง ๆ”
ชายหนุ่มเปิดประตูเดินกลับเข้าบ้าน กระดิ่งที่แขวนอยู่หน้าประตูก็ดังขึ้นตามการเคลื่อนไหว และเมื่อประตูถูกปิดลงก็ส่งเสียงดังตุ้บหนึ่งครั้ง
ภรรยาของเขาถือต้นฉบับเอกสารกองหนึ่งในมือ เดินรีบ ๆ มาหาเขา บนใบหน้ามีทั้งความยินดีที่ซ่อนกลืนไม่ไหว และความเคร่งเครียดที่สลายไปไม่เป็น
“เซี่ยหลีมีเป้าหมายการเคลื่อนไหวที่ชัดเจนแล้ว!”
เธอมีความสุขเพราะแอบฟังมาเกือบครึ่งเดือน โทรศัพท์ฝ่ายเซี่ยหลีในที่สุดก็ให้ผลลัพธ์ที่ชัดเจนสักที ไม่ใช่แบบวันหนึ่งโทรมาหลายสาย ยิ่งกว่านั้นยังโทรไม่เป็นเวลาทั้งเช้า สาย และเย็น ทำให้พวกเธอต้องแบ่งเวลาไปคอยอยู่หน้าเครื่องโทรศัพท์จำนวนมาก จนไม่มีทางได้พักผ่อนอย่างสบายใจ
แถมเพราะเซี่ยหลีโทรมามากเกินไป ข้อมูลไร้สาระปะปนอยู่เป็นจำนวนมาก ยิ่งทำให้ภาระงานของพวกเธอหนักขึ้นอย่างมาก จนกระทั่งแม้แต่เวลาพักก็ยังต้องนำมาวิเคราะห์เนื้อหาในสายโทรศัพท์เหล่านั้น
ส่วนที่เป็นห่วงก็เพราะเซี่ยหลีตั้งใจจะลงมือกับองค์กรของพวกเธอ
จากประวัติในอดีตของเซี่ยหลี และวิธีรับมือต่อการโจมตีเมื่อกลับมาคราวนี้ ถ้าเธอลงมือเองก่อน ย่อมเป็นเรื่องที่ไม่ง่ายเลยที่จะรับมือป้องกัน
เพียงแค่พูดไม่กี่ประโยค ให้ข้างบนทำการสำรวจสำมะโนประชากร พวกเธอก็เสียสหายไปเกือบร้อยคน พลังทำลายแบบนี้ห้ามมองข้ามเด็ดขาด
หากปล่อยให้เขาลงมือได้จริง บางทีสิ่งที่รอพวกเธออยู่อาจเป็นหายนะที่สูญสลายทั้งรากฐานก็เป็นได้
ชายหนุ่มเห็นภรรยาดีใจเช่นนี้ จึงรับเอกสารกองนั้นจากมือเธอทันที เดินก้าวยาว ๆ มุ่งหน้าไปยังห้องรับแขก รีบร้อนเปลี่ยนหน้ากระดาษไปทีละแผ่น ๆ อ่านบันทึกบทสนทนาในสายที่เซี่ยหลีโทรเข้ามาอย่างพิถีพิถัน