เช้าวันนี้หวังเซียวหนิงได้ยินข่าวร้าย ก็โกรธจัดพุ่งตรงมาที่ค่ายทหาร อยากจะถามเซี่ยหลีให้หน้าตาเฉยว่าทำไมถึงกล้าทำเรื่องชั่วร้ายแบบนั้น
แต่เธอเพิ่งมาถึงปากค่าย ก็ถูกทหารยามหน้าประตูขัดขวางเสียก่อน
เรื่องแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเลย
เธออาศัยอยู่ในค่ายทหารมานานขนาดนี้ ทหารยามหน้าป้อมก็รู้จักเธอดี ปกติปล่อยเธอเข้าไปเลย ไม่เคยขัดขวางเลยสักครั้ง
แรกทีเดียวเธอคิดว่าช่วงนี้อาจจะมีเรื่องมาก การตรวจคนเข้าออกค่ายจึงเข้มงวดขึ้น ถึงได้ไม่ให้เข้า ต้องลงทะเบียนก่อน
หวังเซียวหนิงรีบแสดงตัวตนของตัวเอง พร้อมจะลงทะเบียนทันที
ทว่าได้รับเพียงคำตอบจากยามว่า “ขออภัยครับ มีคำสั่งจากด้านบน คุณเข้าไม่ได้”
หวังเซียวหนิงรู้ทันทีว่าตัวเองถูกเล็ง สีหน้าบูดบึ้งจนดูไม่ได้
ตอนที่คุณปู่ยังไม่ล้ม เขายังเข้าค่ายทหารได้อยู่เลย แต่ตอนนี้คุณปู่ล้มแล้ว คนยังไม่ตายด้วยซ้ำ กลับไม่ให้เขาเข้าเขตบ้านครอบครัวทหาร ตีให้ตายเธอก็ไม่เชื่อว่าเรื่องนี้ไม่มีสายใหญ่อยู่เบื้องหลัง!