เซี่ยหลีฟังหวังเซียวหนิงพูดออกมาเป็นชุดใหญ่อย่างโมโหคลั่ง ตำหนิเซี่ยหลีว่าใจดำใจเน่าถึงได้ทำเรื่องไร้ศีลธรรมแบบนี้ออกมา แต่ในใจไม่เพียงไม่โกรธ กลับส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ปนปากร้ายที่ดูยิ่งมองยิ่งหมั่นไส้ให้หวังเซียวหนิง
น้ำเสียงของเธอเป็นกันเองอย่างมาก ถามด้วยความใส่ใจ "มีเรื่องดี ๆ แบบนี้ด้วยเหรอ~"
หวังเซียวหนิง: !!!
คนอื่นที่อยู่ ณ ที่นั้น: …
หวังเซียวหนิงโดนเซี่ยหลีทำให้โกรธจะคุ้มคลั่งทันที กัดฟันพุ่งเข้าหาเซี่ยหลี ชี้นิ้วไปที่ปลายจมูกของเซี่ยหลี ใบหน้าบิดเบี้ยวเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด เอาปากอ้าจะด่าเซี่ยหลีให้เละ
"เปรี้ยง!"
เสียงเนื้อกระทบเนื้อ
"อ๊า—!"
เซี่ยหลีฟาดมือปัดมือที่ชี้ปลายจมูกตัวเองทิ้งในพริบตา ไม่สนใจเสียงกรีดร้องของอีกฝ่าย หางตายกขึ้นเล็กน้อย มองหวังเซียวหนิงด้วยความสนใจ น้ำเสียงเหมือนปู่อ่อนโยนให้เหตุผลแก่หลานชาย ออกจะแนว 'ปู่ตำหนิหลานเป็นเรื่องธรรมดา' เลย
"เรื่องนี้ฉันไม่ได้ทำ แต่ถ้าเรื่องนี้เกี่ยวกับฉัน ฉันก็จะได้แต่บอกว่าเขาทำได้ดีแล้ว!
ทำอะไรตามข้อเท็จจริง เป็นประชาชนดี ๆ ที่ใฝ่ใจสาธารณกุศลน่ะ"
ผู้หญิงอย่างหวังเซียวหนิงภูมิใจเรื่อง 'ผู้หญิงแบกรับครึ่งฟ้า' และการที่ตัวเองคือสาวแกร่งที่แบกรับครึ่งฟ้าได้จริงมาตลอด
รู้สึกว่าแม้จะแต่งงานเข้าไปสูงก็จริง แต่บ้านตัวเองก็ไม่ได้ด้อยกว่าตรงไหน แม้จะต่ำกว่าบ้านฝ่ายสามีเล็กน้อย แต่ตัวเธอเองก็เก่งนี่ มีงานที่ดีเยี่ยม เป็นผู้หญิงที่พึ่งพาตัวเองได้ ไม่อย่างนั้นบ้านฝ่ายสามีจะมองเห็นค่าเธอได้อย่างไร?
ด้วยหน้าตา บุคลิก ฐานะครอบครัว งานที่ดี รวมถึงความสามารถส่วนตัวของเธอ เมื่อก่อนก็มีคนมาจีบมากมาย ลู่เฉิงหยวนเป็นเพียงหนึ่งในนั้น ถ้าไม่ใช่เพราะรักอิสระ เธอก็มีทางเลือกอีกเพียบ
ดังนั้นใครก็ไม่ได้ด้อยกว่าใครทั้งนั้น