แต่พอได้ประมือกันจริง ๆ ลู่เฉิงหยวนก็รู้สึกได้ทันทีว่ามีบางอย่างไม่ใช่
เซี่ยเซ่าเป่านั้นเป็นสายมือข้างถนนจริง ๆ วิธีโจมตีไม่เหมือนที่ฝ่ายทหารสอนเลยสักนิด
แต่เจ้าตัวนี่มือดำจริง
แถมยังต่ำช้า
เลือกตบลงตรงที่ไหนเจ็บที่นั้น บางทีไม่รู้เลยว่ามันตบโดนตรงไหน แค่รู้สึกว่าจุดนั้น หรือแม้กระทั่งทั้งแขน ทั้งขา ชาซวนไปชั่วขณะหนึ่ง จนไม่มีโอกาสตั้งรับได้ทันที
แถมเจ้าเด็กนี่ยังชำนาญการหาจุดบอดในการป้องกัน ทุกหมัดที่ปล่อยออกไปล้วนออกแรงเต็มที่
สไตล์การต่อยแบบนี้ ลู่เฉิงหยวนเคยเจอแค่ในพวกอาชญากรที่ต้องแย่งชีวิตกันทุกวันเท่านั้น
มันดุดันจริง ๆ
ถ้าไม่ได้รับการฝึกจากกองทัพมาตั้งแต่เด็ก เป็นแค่คนธรรมดาคนหนึ่ง คงโดนเด็กคนนี้ทำให้พิการไปนานแล้ว
บ้านเซี่ยทั้งบ้านออกจากราชการทหารทั้งหมด แล้วไปสอนลูกออกมาได้โหดเหี้ยมแถมชอบเดินทางสายนอกลู่นอกทางแบบนี้ได้ยังไง?
เซี่ยต้าเป่ายืนดูเงียบ ๆ อยู่ด้านข้าง ระหว่างที่น้องชายตัวเองอัดสามีหวังเซียวหนิง ก็ไม่ได้เปล่งเสียงใด ๆ
ตอนที่ตัวเองลงมืออัดลู่เฉิงหยวน ก็ตั้งใจแค่สั่งสอนให้เจ็บตัวเสียบ้าง แต่ไม่ถึงกับต้องเข้าโรงพยาบาล
แต่ตอนนี้ดูจากมือดำของน้องชายแล้ว คนคนนี้คงต้องถูกส่งโรงพยาบาลอีกไม่ช้า
ต้าเป่าเตือนขึ้นมาหนึ่งประโยค "อย่าต่อยคนพังนะ"
เซี่ยเซ่าเป่าถอยหลังอย่างรวดเร็วหลบหมัดเข้าหน้าของลู่เฉิงหยวนไปได้ ตัวเอียงซ้าย แอบหลบหมัดเข้าหน้าที่พุ่งเข้ามาด้วยมุมเหลี่ยมที่เจ้าเล่ห์ แล้วพุ่งโจมตีตรงจุดบอดใต้ซี่โครงของลู่เฉิงหยวนทันที